Książki pisane przez Kacpra Śledzińskiego to zdecydowanie literatura historyczna dla każdego, stosowany przez autora prosty i przyjemny styl przedstawiania faktów historycznych sprawia, że jego książki czyta się jak dobrą literaturę sensacyjną, a nie nudną książkę historyczną, pełną dat, postaci i wydarzeń. Ten styl pisarski wielu oponentów przedstawia jako pophistoryczny, zarzucając Śledzińskiemu zbyt fabularną formę, ale moim zdaniem taka forma jest jak najbardziej akeptowalna dopóki trzyma się faktów.
Historia wywiadu II RP w zmaganiach ze służbami III Rzeszy i Związku Radzieckiego obfituje w przykłady spektakularnych sukcesów i bolesnych porażek . To także opowieść o niezwykłych ludziach, oficerach polskiego wywiadu, szpiegach, podwójnych agentach, specjalistach od łamania szyfrów. Jak wyglądały kulisy tajnych operacji? Kim był najskuteczniejszy polski szpieg, sądzony za swoją działalność nie tylko przez Niemców, ale też własnych rodaków? Jak skończą się dzieje służb specjalnych II RP, gdy w październiku 1939 roku akta polskiego wywiadu wpadną w niemieckie ręce? Co stanie się z polskimi agentami i ich niemieckimi informatorami? Czy upadek Polski będzie oznaczał definitywny kres tajnych służb Rzeczpospolitej?
Tak jest w przypadku książki "W tajnej służbie. Wojna wywiadów w II RP", gdzie autor w bardzo przystępny sposób przedstawia niezwykle ciekawe tajemnice Oddziału II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w dwudziestoleciu międzywojennym. Młode polskie państwo w krótkim czasie dorobiło się bardzo dobrych służ wywiadowczych i kontrwywiadowczych, które bez kompleksów konkurowały z niemiecką Abwehrą i sowieckim GRU. Polskie siatki wywiadowcze działały z sukcesami na terenie Berlina, Wiednia i Pomorza. W Berlinie w latach dwudziestych działał superszpieg major Jerzy Sosnowski, który dzięki bardzo dobrej legendzie wtopił się śmietankę towarzyską miasta, zyskując dostęp do wielu tajemnic. Dla przystojnego polaka pracowało kilka zauroczonych nim niemieckich kobiet, które przekazywały mu najtajniejsze sekrety III Rzeszy, które ten przekazywał do Warszawy. Niestety na początku lat trzydziestych Sosnowski został najprawdopodobniej zdradzony i zatrzymany przez Abwehrę, w ramach wymiany szpiegów został przekazany Polakom, ale po powrocie do kraju nie czekały na niego medale i odznaczenia tylko sąd wojskowy za rzekomą współpracę z Niemcami o co oskarżył go inny oficer. W pierwszym procesie został uznany za winnego i skazany na kilka lat więzienia, ale się odwoływał, niestety wybuch wojny we wrześniu 1939 roku uniemożliwił mu całkowite oczyszczenie się z zarzutów.
Kolejną ciekawą historią o której pisze Śledziński to operacja "Wózek", która miała na celu przechwytywanie niemieckiej poczty z pociągu tranzytowego z Niemiec do Prus Wschodnich, który między Chojnicami, a Tczewem przejeżdżał przez Polskę i na tym odcinku polscy kolejarze odpowiadali za przesyłki pocztowe. Działania polskiego wywiadu musiały być bardzo ostrożne, gdyż wymagały zaangażowania nie tylko kolejarzy, ale również prawdziwych włamywaczy, których zadaniem było dostanie się do wagonu pocztowego i kradzież przesyłek, a w zasadzie ich podmiana. Następnie inna grupa była odpowiedzialna za jak najdelikatniejsze otwarcie listów i przejrzenie czy ich treść nie ma wartości strategicznej z polskiego punktu widzenia, gdy tak było list był fotografowany, a następnie pakowany do koperty i zaklejany.
Operacja „Wózek”, mimo ograniczenia jej do terenu Pomorza i Prus, zdobyła czołowe miejsce w statystykach napływu informacji o III Rzeszy.
Nie mogło też zabraknąć informacji o sukcesach polskich matematyków pracujących dla radiowywiadu, i ich wkładu w poznanie tajemnicy niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. Jednakże autor nie poświęcam im za dużo miejsca, skupiając się wyłącznie na współpracy polskich kryptologów brytyjskimi i francuskimi sojusznikami, lub raczej jej braku, gdyż dopiero w lipcu 1939 roku, gdy widmo wojny było już nieuchronne, Polacy przyznali się sojusznikom, że poznali tajemnicę działania Enigmy kilka lat wcześniej.
Wojna wywiadów była tylko jedną z płaszczyzn na której toczyła się rywalizacja poprzedzająca wybuch II wojny światowej, autor dużo miejsca poświęca działalności dyplomatycznej ministra Becka, jego próbom zawierania sojuszy i nieustępliwej postawie w stosunku do żądań Hitlera. W swoich rozważaniach analizuje relacje panujące między III Rzeszą, Polską, ZSRR, Francją oraz Wielką Brytanią.
Bardzo ciekawa książka, napisana w przystępny dla zwykłego czytelnika stylu, Kacper Śledziński krok po kroku odkrywa przed czytelnikiem tajemnice polskiego wywiadu okresu międzywojennego, jego sukcesów i porażek. W pewnym sensie autor zadaje pytania, czy można było uniknąć światowego konfliktu? czy raporty wywiadowcze trafiały na odpowiednie biurka? A także, jedno z najczęściej zadawanych pytań dlaczego sojusznicy nie wywiązali się z umów z Polską? Niestety te i wiele innych pytań pozostawia bez odpowiedzi.
data wydania: 15 października 2018
ISBN: 9788324054619
liczba stron: 424
kategoria: historia
język: polski
W cyklu "Ostatnio przeczytałem" chciałbym się dzielić z wami refleksjami na temat przeczytanych (lub odsłuchanych) książek. Kryminały i powieści sensacyjne są mi zdecydowanie najbliższe, ale często sięgam po political fiction albo książki dokumentalne, biogramy czy wspomnienia.
Zapraszam do lektury. Jeżeli, ktoś już czytał zapraszam do komentowania.
Pierwotnie opublikowano na LesioPM. Blog na Steem napędzany przez DBLOG.