Ukleja należy do ryb pospolitych, obficie występujących w naszych wodach. Posiada ciało silnie ścieśnione, grzbiet jasnozielony, boki srebrzyste i wszystkie płetwy w odcieniu jasnoszarym. Ciężar jej dochodzi do 40 g, długość do 12, a nawet 15 cm. Z powodu swej żarłoczności jest przez całą dobę w ciągłym ruchu. Każdy początkujący wędkarz powinien rozpocząć naukę od łowienia uklei. Łowienie bowiem tych ryb uczy szybkiego reagowania i miękkiego .podcinania, gdyż mają one delikatne wargi, które przy silniejszym szarpnięciu łatwo ulegają rozerwaniu.
Pozbycie się takich wad, jak spóźniona reakcja i zbyt silne zacięcie, ma doniosłe znaczenie dla każdego wędkarza. Ukleje można łowić od momentu spłynięcia lodów aż do późnej jesieni, na wiosnę i w lecie na głębokości około 50 cm, w jesieni z samego dna. Wędziska należy używać lekkiego: z trzciny cukrowej, białego lub czarnego bambusa albo leszczyny, o długości około 3 m, żyłki jak najcieńszej (0,10), haczyka z łopatką nr 13—15 i spławika małych rozmiarów (wielkość zapałki), z gęsiego pióra lub kory topolowej. Ukleje łowi się z obciążeniem lub bez, w zależności od tego, czy łowimy na wodzie stojącej, czy też bieżącej. Jako przynęty używa się: much domowych, białych robaczków, kłódek, larw ochotka, pasty, kulek z chleba lub bułki, ziemniaków albo kawałków dżdżownic.
Najlepszymi miejscami łowienia są: wyloty kanałów ściekowych, miejsca położone w pobliżu kąpielisk, mostów, poniżej zastaw młyńskich oraz zatoki o słabym prądzie. Na wodach stojących ukleja trzyma się w trzcinach i roślinach przybrzeżnych.
Ukleje należy zacinać po dostrzeżeniu najmniejszego ruchu spławika. Ukleja jest dobrą przynętą na ryby drapieżne, zwłaszcza na sandacza.
Posted from my blog with SteemPress : https://swietokrzyskiprzewodnikwedkarski.pl/2018/08/26/ukleja-alburnus-alburnus-2/