Human sa kagabihion mutomaw ang kabuntagon
Musildlak ang harianong adlaw aron paughon ang nagbasang katilingban
Trapuhan niya ang mga nitulong luha tungod sa iyang pagbiya
Musiga ang adlaw aron iwagan ang katahum sa kalibutan.
Mukatawa na'ng kalibutan kay wala diay siya gibyaan
Siya ang mitalikod aron malikay ang iyang nawong sa kahayag
Kahayag nga midan-ag hinungdan nga napaso ang iyang kalag.
Ang bidlisiw sa adlaw makasisilaw, Apan tungod sa silaw nabuhi ang tawo
Ang tawo nagkinahanglan ug kahayag, apan kahayag miinit tungod sa tawo.
Nagtukod silag bugnaw na palasyo
Nagmugna silag dakong kusina
Kusog mudagan ang ilang karumata
Hilabihan ang pagsiga sa ilang kalayo, mibulhot usab ang naglugitom nga aso.
Nabuslot na ang payong sa kalibutan kay naghaling ang katawhan
Kon mahanaw na ang tabon sa hingpit
Makita unya nato ang tinood ng dagway sa bituong masanagon
Diin ang maanindot nga purong-purong sa iyang korona
Mahanaw unya ug mupili ang mabagahon niyang mga mata
Si Haring Adlaw ana unyay pahalipay nga igatagana
Sa mga katawhan nga nisilab sa iyang asawa
Kon aduna pay pulong labaw sa perting inita
Mao kana ang madawat nila.
Mangapaig na kita.