Sa umaga aking pagising ay kaaga - aga. Tila mga mata ko ay parang inaantok pa, sa bawat pikit aking tinatagalan, sa bawat mulat, tingin sa taas, sa magagadang bituin napapasulyap aking paningin.
Sa tanghali’y, maulan man o mainit, ako ay nasa bahay lamang nag aalaga ng aking bulinggit.
Sa Hapon naman, ako’y lumalabas para makita ang kalangitan, masulyapan ang mga ulap, na nagbabago ng kulay, hay! Nakakahayahay, ang paligid ko ay tahimik, minsan ako lamang ang umiimik, sapagkat sa hapon, ito ang panahon na ako ay nagmumuni muni dito at doon.
Kayganda ng kalangitan, ito ay aking laging pinagmamasdan, sapagkat akoy nabibighani, sa angkin nitong kagandahan.