Sa bawat salitang binitiwan ko banggit ay iyong pangalan,
Wari'y sa bawat tugon ay may puot at kurot kong sasambitin ang salitang
"Sinta bakit mo nagawa?"
Sa bawat daing at hinaing na sana maibalik pa ang kahapon na ma itama ang mali.
Sinta ako'y naguguluhan!
Ginawa ko naman ang lahat nang unawa subalit ito'y parang kulang pa.
Sabi nila kong ikaw ay umiibig walang maliit na pagmamahal ang naibibigay.
At ng ibinigay ko ang buong puso't kaluluwa ko sa'yo,
Ikaw ay lumisan!
Ang sabi mo ay
"hindi na ako masaya sa piling mo sinta"
Kaya nung narinig ko ang mga salitang iyon,
Napatanong ako sa sarili ko "saan nga ba talaga ako nagkulang?"
Sa bawat oras ng ikaw ay lumisan banggit parin ang yong pangalan,
Kasalanan man ang magmahal ng sobra,
Dahil sa sarili ko ay walang natira,
Durog na puso pati kaluluwa.
Pero aking sinta palagi mong pakakatandaan,
Kung saan ka man ngayon naroroon,
Habilin ko sayo'y sana ikaw ay maligaya na sa piling ng iba.
Kaya wag ka na sanang mag isip na bumalik pa, dahil ako na ngayon ay maligaya na rin sa piling ng iba.