"ANG ILUSYON KONG IKAY MAPASA AKIN"

Hindi ko mawari kung saang parte ako naging masaya sayo,
Maaring sa bawat pagtitig mo?
O sa bawat kiliti ng mga mensaheng nababasa ko galing sayo,
Maari ding ang pagsulyap ko sayo sa hindi kalayuan.

Pero kahit baligtarin ko ang mundo,
Ni isa ba don ay magkakaroon ng katotohanan?
O lolokohin ko lang nanaman ang sarili ko at
Magpaniwala sa kasinungalingan?

Naguguluhan ako,
Hindi lang sa nararamdaman ko kundi pati sa mga galaw mo,
Naguguluhan ako,
Kung gusto ba talaga kita? O pinaniwalaan ko lang ang sinabi mong gusto mo ako.

Dati rati'y hanggang titig lang ako sayo,
Hanggang ngayon ba na kahit nasa tabi kita iyon lang ang magagawa ko?
Paano ko ba sasabihin? Paano mo ba mararamdaman?
Ng hindi magsasalita at masasaktan?

Paano ako haharap sa katotohonang babadya sakin alin man sa mga susunod na araw?
Paano ko sasabihin sa sarili ko na hanggang illusyon ka lang,
Ilusyon na mapasakin,
Lalong lalong hindi magiging akin.

Ang gulo ng isipan,
Gusto ko ng itigil,
Yung pagiisip sa tayo,
At sa katotohanang hindi magkakaroon ng tayo.
Dahil alam ko namang sa huli masasaktan lang tayo pareho.