Bo ja już dobrze wiem, jak to jest...
PUSTYNIA
Gorący piasek,
Jak rozsypane szkoło
Rani i sprawia ból...
Trzeba jednak iść dalej,
Tak trzeba...
A to życie, niczym ruchome pisaki,
Ciągnie mnie
Ku swojej ciemnej głębi,
Ciągnie mnie na dno...
Wysuszona, pozbawiona uczuć,
Dusza, spalona słońcem
Znaczących spojrzeń...
Nie wiem już,
Kim tak naprawdę jestem...
Brnę w piasku po kolana,
Sama,
Bo już znikąd
Nie spodziewam się ratunku...
Bo ja już dobrze wiem, jak to jest
Być jedną, małą drobinką
Piasku w olbrzymiej pustyni...
Jednym ziarenkiem,
Nieważnym, nieistotnym...
Tak małym,
Że nikt nie zwraca na nie uwagi.
Ja dobrze wiem,
Jak to jest...
Kiedy moje spłoszone myśli
Nakazują mi
Chować głowę w piasek
Wydm, które mnie pochłaniają...
12.08.2021
