Dziś gdzie się nie spojrzy, wszędzie wiszą i powiewają na wietrze biało-czerwone flagi, bo w końcu tego właśnie dnia, 2 maja, obchodzimy Dzień Flagi Rzeczpospolitej Polski, a jutro święto narodowe, rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 maja :-) Dlatego z tej okazji publikuje wiersz, który poświęcony jest pamięci wszystkim żołnierzom, którzy polegli w obronie naszego pięknego Kraju :-)
TYM, KTÓRZY WIERZYLI
Biel i czerwień pokryły plamy,
Teraz flaga leży na ziemi
I nikt już jej podnieść nie chce,
A kiedyś wdzięcznie powiewała na wietrze.
Czyja to krew na białym płótnie?
Tych, co życie oddali w jej obronie.
Biel nakrapiana czerwienią
I czerwień nakrapiana czernią.
Jeden za drugim próbowali
I podczas nawałnicy nawzajem się wspierali,
By wynieść ją na maszt z powrotem
Podczas burzy, gdy gromy uderzały z łoskotem.
Z deszczem i wiatrem w twarz,
Upadali jeden za drugim nie raz,
Jak ta flaga nie raz upadła.
Jednak Ich nadzieja wciąż nie przepadła.
I ramię w ramię walczyli,
Jak skazańcy na szafot kroczyli
I w imię tego, co kochali
Życie swoje oddawali.
Miłość i cierpienie szły w parze,
Tak jak w czerni idą grabarze,
By zakopać ciała Tych,
Co życie oddali dla ideałów swych.
Jednak ktoś flagę podniósł
I z powrotem na maszt wyniósł,
By wszyscy mogli zobaczyć,
Że wciąż mają o co walczyć.
I poszli równymi szeregami
Z karabinami i granatami
Po raz ostatni zawalczyć,
By ukochany Naród uwolnić.
Naród piękny i wolny,
Naród biało-czerwony,
Naród ludzi silnych,
Naród ludzi wierzących.
Teraz Naród oddycha wolnością,
Kroczy przed siebie z należną godnością,
Jednak Ci, co dla Narodu wojnę wygrali,
Już nigdy z ziemi nie powstali.
Bo tak swoją piękną Ojczyznę kochali,
Że życie w wojnie dla niej oddali,
Liczni Bohaterowie, polegli, nieznani,
Na zawsze powinni być zapamiętani!
9.02.2013
