Źródło: Filmweb

Ziemia, rok 2082

Poznajcie nastoletnią Evę, która większość swojego życia spędziła w szkole z internatem. Rówieśnicy nigdy nie widzieli, żeby ktokolwiek ją odwiedził, więc nic dziwnego, że niektórzy mieli ją za sierotę. Ona jednak wie, że ma ojca, który cały swój czas poświęca na pracę. Dziewczyna w swoje piętnaste urodziny czeka na telefon od niego, ale spędza jedynie nieprzespaną noc czuwając przy telefonie. Następnego dnia postanawia, że przypomni o swoim istnieniu - co z resztą robi, ponieważ... Ucieka ze szkoły na swoim skuterze rakietowym. Udaje jej się dotrzeć do miasta, a nawet bez większych problemów znajduje zakład taty. Tam jednak nic nie potoczyło się tak jak sobie wcześniej założyła. Nierozpoznana przez ojca, chce zaskarbić sobie jego uwagę i z odrobiną szczęścia zostaje jednym z mechaników.

I tak właśnie zaczyna się historia nastolatki, którą wszyscy zapamiętają jako Molly.

Spokojnie, nie pomyliłam się z imionami. Eva i Molly to jedna i ta sama osoba, ale przez praktycznie całą serię główna bohaterka będzie nazwana właśnie Molly.

Źródło: http://oban.wikia.com

Raz na 10 000 lat odbywa się wielki wyścig na Obanie, w samym sercu galaktyki. Wszystkie istoty rozumne otrzymują zaproszenie do turnieju od Avatara, strażnika świata. Również Koalicja Ziemska otrzymała wiadomość od Avatara, by stawić się do rywalizacji. Po ataku agresywnej rasy krogów lata wcześniej oraz obawie nadchodzącej inwazji, prezydent decyduje by wysłać tam reprezentację ziemian. W tym celu udaje się do najlepszego menażera na świecie, Dona Weia i informuje go o misji. Daje mu limit czasu na zebranie załogi ze sprzętem, dając wolną rękę jako specjaliście. Don wybiera najlepszych z najlepszych, ale nie przewidział dwóch rzeczy: ataku krogów podczas transportu oraz pasażera na gapę w postaci Molly, która postanowiła nie odczepić się od swojego ojca, przecież 10 lat urlopu od niej powinno mu wystarczyć.

Źródło: http://oban.wikia.com

Nikogo nie powinno dziwić, że prawie wszystkie odcinki będą z wyścigiem. Molly przyjdzie zmierzyć się z różnymi kosmitami z całego wszechświata. Poza tych, którzy odpowiadali za atak na Ziemię czy Spirita (tylko tyle napomknę), ale także takich, z którymi mogłaby wyjść i spędzić miły wieczór. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że to właśnie ściganie się będzie głównym wątkiem, bo przecież tytuł, bo turniej i takie tam... Ale ilekroć wracam do serii, tyle razy uświadamiam sobie, że to tylko taka otoczka, żeby się lepiej oglądało. Nie wiem czy na "sucho" problemy i dylematy bohaterki dałoby się odczuć tak bardzo jak właśnie podczas zawodów.

Chociaż oglądałam to jako dziecko, chętnie wracam do tego tytułu po latach. Za każdym razem mogłam zrozumieć inny fragment opowieści, który był dla mnie nie do ogarnięcia wcześniej.
W serii poruszono kilka ważnych zagadnień w całkiem przyjemnej i przystępnej formie.

• Rozwój Molly i nie mam tutaj na myśli tylko jej umiejętności pilotażu gwiezdnego ścigacza, ale również to jak przygoda na Alvasie, a później Obanie wpływa na nią. Poza innych pilotów, którzy walczą o zwycięstwo w turnieju. Kolejne wyścigi poddają ją testom, gdzie czasami będzie zmuszona do wyboru - życie drużyny czy punkty w rankingu. Pozna również powody, dla których inni biorą udział w wyścigu. Mogę jedynie zdradzić, że będzie musiała stanąć twarzą w twarz ze swoimi potworami z przeszłości. Koszmar śmierci swojej matki wróci tak silny, jak nigdy dotąd. Co z tego wyniknie, czy Molly poradzi sobie z ranami, które nosi w sercu?
  

  
  Źródło: http://oban.wikia.com
  

• Wątek Don Weia, czyli głównego powodu dlaczego właściwie Eva znalazła się w centrum tej wyprawy. Jest on ojcem głównej bohaterki, który początkowo może wzbudzić przede wszystkim niechęć (scena zatrudnienia Molly), ale w serii pojawi się sporo scen z jego perspektywy. Ważne również będą relacje na linii Don - Molly, na które dwustronnie rzutuje porzucenie Evy w szkole z internatem. Wbrew pozorom na swój dziwny sposób próbuje dbać o dziewczynę, nie obciążając jej rozkazami od prezydenta. Oczywiście nadal jest niemożliwie wymagający i zbyt krytyczny, ale taki jest Don od czasu tragedii.

• Relacje nastolatki z pozostałymi postaciami, tutaj mam na myśli Aikkę, Jordana oraz Ricka.
  Książe Nourasi, jedyny dziedzic tronu oraz ten, który lata na wielkim żuku, czyli Aikka. Szybko między nim, a Molly rodzi się nić przyjaźni, która zostaje wystawiona na wiele prób, czy to ze strony własnej drużyny czy tego, że Nourasia jest pod okupacją krogów.
  Jordan to kolega, a później przyjaciel z drużyny, chociaż na początku nic nie wskazywało na to, że się polubią. Z czasem będzie próbował zwrócić uwagę Molly jako mężczyzna, ale co z tego wyniknie i czy odważy się powiedzieć jej o swoich uczuciach... To trzeba zobaczyć samemu.
  Ostatnim wymienionym jest Rick, mistrz ligi niższej, pierwszy pilot Drużyny Ziemi, późniejszy trener głównej bohaterki. Wbrew temu, że ma największą masę mięśniową ze wszystkich ziemian, jest bystry i dostrzega coś, co umyka wszystkim. Motywuje Molly do tego, by stanęła twarzą w twarz z Donem nie jako osoba, za którą się podaje, a jako ta, którą naprawdę jest.

• Motyw Najwyższej Nagrody czyli wygraj, a spełnię Twoje życzenie! Jakoś ludzie mają w sobie coś co sprawia, że zamiast wziąć sprawy w swoje ręce, wolą użyć czegoś co bez wysiłku pozwoli nam coś osiągnąć. Te wszystkie herbatki odchudzające bez diety i ruchu, tego typu klimaty reprezentuje Najwyższa Nagroda. Świetna marchewka dla ścigających się, ale czy spełnia swoje zadanie? Czy moc Najwyższej Nagrody może dokonać czegoś, czego postacie nie mogłyby osiągnąć własnym wysiłkiem? Co gorsza, ta potęga zmienia wszystkich. Molly, która na początku ścigała się, by udowodnić ojcu swoje umiejętności, zaczyna z odcinka na odcinek coraz bardziej nakręcać się na to, że tylko Najwyższa Nagroda może sprawić, że będzie mieć rodzinę.

Źródło: http://oban.wikia.com

Co myślę o Oban Star Racers? Że to całkiem przyjemna seria (w sumie 26 odcinków po 20 minut, które można sobie podzielić w systemie 2x13) o zbuntowanej nastolatce, która chciałaby tylko mieć rodzinę. Postacie są dobrze rozpisane, potrafią zaskoczyć w najmniej oczekiwanym momencie. Jako, że to produkcja francusko-japońska, mamy mieszankę stylu anime z modnymi wtedy zalążkami animacji 3D. Na szczęście dla młodszych widzów nie ma żadnych podtekstów typowych dla japońskiego humoru czy sytuacji dwuznacznych. Dubbing na wysokim poziomie, jak w większości kreskówek emitowanych w telewizji. Główną wadą jest jakość odcinków, na polskim YouTube mamy ją w jakości 420p, dlatego na dużym telewizorze będzie się źle oglądać.
Serię polecam wszystkim bez względu na przedział wiekowy!