Witajcie w kolejnej części mojego cyklu poświęconego amatorskim obserwacjom astronomicznym. Tym razem zaprezentuję Wam kolejny obiekt głębokiego nieba, który warto zobaczyć przez amatorski teleskop. M17, czyli Mgławica Omega. Ze względu na swój kształt, zwana jest przez miłośników nocnego nieba Mgławicą Łabędź. Obiekt przypominający tego ptaka jest do zobaczenia już w średniej wielkości teleskopach. Poniżej fotografia NASA. Niestety takiego kolorowego łabędzia nie zobaczymy na żywo, ale i tak jest to obiekt robiący duże wrażenie na osobach nie mających styczności z nocnym niebem.
Ostatnio opisywałem Wam mgławicę Orzeł. Zaledwie nieco ponad 2 stopnie na południe, również w gwiazdozbiorze Strzelca, znajduje się Mgławica Omega. Odkryta została ona przez szwajcarskiego astronoma Jean Philippe de Chéseaux w 1745 roku. Obiekt ten ma na niebie wymiary 20 X 15 minut kątowych, czyli wielkością dorównuje ponad połowie Księżyca na niebie. Jasność mgławicy wynosi +7 mag, dlatego pod smoliście ciemnym, Bieszczadzkim niebem może być ona dostrzegalna gołym okiem. By jednak nie mieć wątpliwości, czy widzimy ten obiekt, użycie lornetki 7 X 50 zapewne je rozwieje. Natomiast użycie już nawet niewielkiego teleskopu, pozwoli nam dostrzec kształt tzw. Łabędzia. Mgławica ma dość ostro zakończone brzegi, dlatego dobrze odcina się od tła nawet na niebie średniej jakości. Symulacja poniżej pokazuje jak wygląda pod dobrym niebem Mgławica Omega w popularnym teleskopie o średnicy 8''(200 mm).
M17 znajduje się w odległości około 5000 lat świetlnych od Ziemi i zajmuje w kosmosie miejsce o szerokości około 15 lat świetlnych. Jej masę ocenia się na około 800 razy większą od masy Słońca. Omega nie jest mgławica emisyjną, gaz w mgławicy jest podświetlany przez gorącą gwiazdę w jej wnętrzu o jasności +11 mag. Jest ona widoczna w większych instrumentach. Zachęcam do odszukania M17 latem, na południowym niebie.
Pozdrawiam miłośników Kosmosu😎
