Pozorne ruchy gwiazd na niebie

Ruch obrotowy Ziemi sprawia, że każdego dnia Słońce wędruje po niebie od wschodu po zachód. Nocą ruch obrotowy naszej planety nie ustaje. Wieczorny Księżyc widoczny na wschodzie, nad ranem już zachodzi. Taką samą wędrówkę po niebie wykonują gwiazdy. A dzięki wędrówce Ziemi dookoła Słońca i nachylonej osi naszej planety, w ciągu roku są widoczne różne gwiazdozbiory. Nocne niebo nie jest codziennie jednakowe. Już po miesiącu znacząco zmienia się pora, kiedy można zobaczyć te same gwiazdozbiory co miesiąc wcześniej.

Gwiazdozbiory pokonują niebie tę samą drogę co Słońce i Księżyc. Zależnie od położenia geograficznego, z którego dokonujemy obserwacji, ruch gwiazd jest inny. Jeśli bylibyśmy na biegunie północnym, to Gwiazda Polarna byłaby w zenicie, czyli dokładnie nad naszą głową. W tej sytuacji cała noc widzielibyśmy cały czas te same gwiazdozbiory, kręciłyby się one tylko wokół nas, nigdy nie zachodząc. Na równiku natomiast bieguny nieba mamy dokładnie na linii horyzontu, dlatego gwiazdozbiory wschodzą na wschodzie i wędrują dokładnie nad naszymi głowami i w ten sam sposób zachodzą.

Na pozostałym obszarze jak np. Europa, Gwiazda Polarna znajduje się na określonej wysokości nad horyzontem (tylko na północnej półkuli). Gwiazdozbiory wędrują wtedy po określonej odległości od Gwiazdy polarnej, dokładnie tak jak Słońce czy Księżyc. Dzięki nachyleniu osi Ziemi, podczas jej wędrówki wokół Słońca, zmienia się widoczność gwiazdozbiorów, dlatego o każdej porze roku widoczne są inne części otaczającego nas kosmosu. Podstawowa zasada obserwacji astronomicznych mówi, aby zawsze obserwować najpierw obiekty po zachodniej stronie nieba, bo to one najszybciej uciekają nam za horyzont.