Przedstawiam dzisiaj poemat napisany na dziewiątą edycję konkursu #pl-wierszokleci, którą 
obwieścił tutaj. Zachęcam do czytania zgłaszanych dzieł oraz do dołączenia do zabawy!
Stołówka „Nowy Wspaniały Świat”
Jest w samym centrum nachalna stołówka
Co każdemu wciska taką samą breję
W menu widnieją najpiękniejsze słówka
Nazwy retuszują brei beznadzieję
A wszystkie dania z długiej listy raczej
I tak nakładane są z jednego gara
Kucharz przyprawia je nieco inaczej
Iluzję wyboru podtrzymać się stara
Skruszyli ludzie kiedyś wszystkie zęby
Czasy były cięższe – szkoda nawet gadać!
A breję łatwo pakować do gęby
Dziś totalitaryzm na miękko się jada
Zdjęcie ze strony Pexels
Tytuł bieżącej edycji konkursu - Nowy wspaniały świat - bardzo przypadł mi do gustu, wywołując (zapewne zamierzone) skojarzenie ze świetną powieścią Aldousa Huxleya o tym samym tytule. Czytałem ją, będąc po dwukrotnej lekturze Roku 1984, i uderzył mnie kontrast totalitarnych systemów przedstawionych w tych książkach. U Huxleya mamy raczej totalitaryzm w wydaniu miękkim, bardziej „przyjaznym” i akceptowalnym, co być może czyni go jeszcze straszniejszym. W takim systemie ludziom trudniej zauważyć swoje zniewolenie. Co ciekawe, Huxley w liście do Orwella z 1949 roku (który można przeczytać tutaj) stwierdził, że totalitaryzm rodem z Roku 1984 będzie ustępował rzeczywistości bliższej wizji z Nowego wspaniałego świata, gdyż rządzący zauważą, że lepiej jest sprawić, by ludzie pokochali swoje zniewolenie, niż wymuszać posłuszeństwo otwartą przemocą.
Z tych powodów to właśnie miękki totalitaryzm jest moim głównym skojarzeniem z Nowym wspaniałym światem. Mam nadzieję, że podobało Wam się moje ujęcie tego tematu.
Zachęcam do głosowania, udostępniania i komentowania tego posta. Jeszcze raz zapraszam do dołączenia do konkursu i śledzenia nowych publikacji na tagu #pl-wierszokleci. Polecam również obserwowanie mojego profilu.
Moje inne posty, które mogą Cię zainteresować: