Czy Madagaskar mógł być polską kolonią? Władze II RP badały taką możliwość, a misją kierował polski podróżnik, pisarz, publicysta i oficer Wojska Polskiego - Mieczysław Lepecki.
50 lat temu, 26 stycznia 1969 roku, zmarł w Warszawie Mieczysław Lepecki; polski podróżnik, pisarz, publicysta i oficer Wojska Polskiego; urodzony w 1897 roku w Kluczkowicach w dzisiejszym województwie lubelskim; w 1916 roku wstąpił do Legionów Polskich, gdzie służył w 2 Pułk Piechoty; internowany przez władze niemieckie po kryzysie przysięgowym w 1917 roku; zwolniony do rezerwy w 1922 roku i ponownie powołany do służby czynnej w 1924 roku; w czasie Zamachu Majowego w 1926 roku przebywał w podróży badawczo-naukowej w Paragwaju; po powrocie podjął służbę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych; w 1930 roku w ramach Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych pełnił obowiązki adiutanta marszałka Józefa Piłsudskiego; od 1936 roku dyrektor Biura Prezydialnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych; w 1936 roku powierzono mu zadanie sformułowania i prowadzenia Biura Zadań Specjalnych Prezesa Rady Ministrów; w 1937 roku kierował tzw. Komisją Studiów - rządową misją mającą na celu pozyskanie wyspy Madagaskar jako kolonię lub teren pod osadnictwo żydowskie; we wrześniu 1939 roku został dyrektorem biura w ministerstwie propagandy Michała Grażyńskiego; uhonorowany licznymi orderami i odznaczeniami państwowymi, między innymi Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Uczestnik licznych podróży i ekspedycji w tym naukowo-badawczych w Paragwaju i Peru; podróżował po Ameryce Południowej, oraz po Syberii śladami zesłania marszałka Józefa Piłsudskiego oraz polskich powstańców; uczestniczył w licznych misjach zagranicznych, między innymi w Brazylii, Argentynie i Paragwaju; badał możliwość pozyskania dla Polski zamorskich kolonii w Ameryce Południowej i na Madagaskarze.
Autor licznych książek podróżniczych, reportaży i wspomnień, między innymi W krainie Jaguarów. Przygody oficera polskiego w dżunglach i stepach Brazylji, 35 tysięcy kilometrów przez lądy i morza: Relacja z wyprawy w 1926r oraz Matto Grosso, dziki zachód Brazylji. W 1951 roku decyzją Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk PRL wszystkie jego publikacje zostały poddane cenzurze i wycofane z bibliotek.
