Witajcie wszyscy!
Jestem FateSick - niezależny twórca gier.
Ostatnio pisałem wam o tym, jak porzuciłem pracę w korporacji na rzecz nowego, szczęśliwego życia. Dzisiaj natomiast pokażę wam pierwsze efekty mojej decyzji. Zapraszam do czytania!
Gdy zaczynasz życie na nowo - nie jest łatwo.
Gdy wiesz, że nie możesz siedzieć bezczynnie i czekać, bo w końcu pieniądze się skończą - jest jeszcze trudniej.
Z pomocą jednak przychodzi druga połówka oraz znajomi, którzy uszanowali twoją decyzję i postanowili ci pomóc. Co ciekawe, kilku z nich poszło twoim śladem. Czując, że korporacyjne życie nie jest dla nich, postanowili połączyć swoje siły razem z tobą i stworzyć coś nowego.
Studio.
Studio, które nigdy nie zmieni się w niewolniczą fabrykę kodu.
Studio, które bardziej ceni dobro pracownika, niż tabelki i statystyki.
Studio, w którym zawsze będzie domowa atmosfera.
I w końcu studio, które wykorzysta potencjał oraz umiejętności swoich pracowników.
Tak, by uniknąć ciężkiej, monotonnej pracy i by każdy wiedział, że jego hobby może pomóc rozwijać się firmie. Brzmi to jak nierealne marzenia głupca. Ale jest to możliwe do zrealizowania.
Pewnego dnia zostajesz zapytany o to, co potrafisz dobrze robić. Oczywiście nie licząc programowania.
Zaczynasz rozmyślać.
Język angielski znasz na tyle dobrze, że rozmowa z obcokrajowcem jest dla ciebie banalnie prosta. Nikt nie mówi, że jesteś w tym ekspertem i sam dobrze o tym wiesz, ale zdarzyło ci się już kiedyś nawet tłumaczyć różne teksty. Te bardziej oficjalne również.
Odpowiedź szybko przychodzi ci do głowy - tłumaczenie.
Mówisz o tym znajomym ze studia, a im zapala się lampka. Okazuje się, że każdy z was zna ten język w mniejszym lub większym stopniu. Dodatkowo dwie osoby ze studia mają dobre relacje z większymi firmami, które mogą poszukiwać tłumaczy.
I to był strzał w dziesiątkę.
Po jakimś czasie macie już pełne ręce roboty.
Dwa autorskie projekty waszego studia w trakcie tworzenia. Jeden pomysł do zrealizowania na boku, by mieć dodatkowy zarobek. I trzy tłumaczenia, którymi zajmujecie się w wolnym czasie.
Marzenie o własnym, w pełni niezależnym studiu się spełnia. A z korporacji, w której większość z was pracowała, odchodzą kolejne osoby. I dołączają do was. Z nowymi pomysłami, umiejętnościami, a także z nowymi kontaktami w branży.
Uśmiechasz się. Jedna decyzja, a zmieniła życie wielu ludzi na lepsze.
Jest 16 maja. Rok 2018.
Wasze pierwsze tłumaczenie wychodzi na światło dzienne. Oczywiście w oficjalnej dystrybucji.
Wonder Boy: The Dragon's Trap - grałeś w to już kiedyś. Jak byłeś mały. Nie pamiętasz nazwy konsoli, ale prawdopodobnie było to coś z rodziny Sega. A teraz, po prawie trzydziestu latach, wychodzi odświeżona wersja tejże gry.
Wspomnienia wracają. A ty cieszysz się jak ten dawny dzieciak, że masz wkład w rozwój gry.
Na Steamie pojawia się aktualizacja z twoim spolszczeniem. Od razu informujesz o tym cały świat - tworzysz na szybko nowy temat na forum poświęconym tłumaczeniom gier, wrzucasz szybką notkę na grupowego Discorda, a następnie zabierasz się za wpis na Steemit.
Bo chcesz, by każdy wiedział, że postawiłeś swój pierwszy krok na nowym lądzie.
Zostały ci trzy kody na grę na platformę Steam. Nie wiesz co z nimi zrobić.
W końcu, po krótkiej naradzie ze współpracownikami, postanawiasz rozdać je społeczności Steemit. Chcesz być jednak sprawiedliwy i każdemu dać szansę. Ustalasz proste zasady.
Każdy może dostać maksymalnie jeden kod.
Całe rozdawanie ogranicza się tylko do polskiej społeczności Steemit. Przecież to wszystko jest z okazji wypuszczenia spolszczenia.
Osoby, które chcą wziąć udział w losowaniu, muszą dać głos na ten post. W ten sposób szybko zrobi się lista osób zainteresowanych całą sprawą.
I to wszystko. Po tygodniu zostaną wylosowane 3 osoby, które otrzymają kody. Wtedy powstanie wpis ze szczęśliwcami, a kody zostaną wysłane.
Wiesz już, że napisałeś wszystko co chciałeś. Czytasz całość jeszcze raz. Widząc, że nie ma błędów w tekście, ustawiasz tagi i klikasz "Napisz".