Zdarzyło Wam się odczuwać emocje podczas oglądania filmów? Twórcy grają na naszych emocjach ...
Cierpienie wojenne
Filmy wojenne byłyby nudne gdyby nie celowe wywoływanie emocji. Ile razy widzieliśmy jak naziści zabijali bezbronne dzieci i dorosłych? Z jednej strony jest to prawda historyczna, z drugiej z powodu małego metrażu filmu trzeba napchać tego pod niebiosa. Jakie emocje odczuwacie podczas oglądania takich filmów? Ja osobiście odczuwam smutek dla ofiar, w zasadzie niczemu nie zawiniły - złe miejsce, zły czas, wojna. Już nawet pomijam, że oglądamy film z aktorami, a jednak jakoś to na nas wpływa. Człowiek stara się powstrzymać łzy, które chciałyby wypływać hektolitrami.
Po drugiej stronie mamy nazistów, których nienawidzimy. W zasadzie jako nacja przegrali wojnę to się ich traktuje jako barbarzyńców, którzy bez mrugnięcia okiem by Was zabili.
Śmierć Mufasy
Słynna scena z "Króla Lwa" do tej pory jest często wywlekana na światło dzienne - śmierć Mufasy i scena, w której Simba rozpacza nad ciałem swojego ojca. Scena w wielu z nas wzbudza traumatyczne przeżycia i chęć płaczu razem z bohaterem. A tutaj należy wspomnieć, że to przecież animacja, która nie powinna być odbierana kiedykolwiek poważnie!
A jednak śmierć ważnej postaci i opłakiwanie jej potrafi na nas wpłynąć, wprowadzić w smutny nastrój a czasem uronić parę łez.
Happy End
Potencjalnie wszelkie "szczęśliwe zakończenia" nas umacniają, pokazują, że wszystko dobrze się skończyło i mamy chwilowe szczęście. Oczywiście potem patrzymy na naszą sytuację życiową i nam się odwidzi, ale jako ludzie lubimy cieszyć się szczęściem innych (nawet sami czasem do tego doprowadzamy).
Dlatego wiele osób lubi filmy z widocznym dobrym zakończeniem, jak pierwsza część Harrego Pottera (bo im dalej tym potencjalnie bardziej mrocznie).