Z terminem math rock część z was mogła się już spotkać - to wywodzący się ze sceny hardcore gatunek rocka, który opiera się na ekstremalnie technicznych riffach, połamanym metrum, nagłych zmianach tempa i harmonii i wykorzystaniu dziwnych, dysonansowych akordów. Ze sceny hardcore dziedziczy niekiedy wizerunek muzyków oraz brzmienie gitar czy różne rodzaje growlu, inni jego przedstawiciele korzystają natomiast z łagodnych brzmień, czystych, wysokich wokali i klimatycznych, nostalgicznych harmonii. Spotkałem się z rozróźnieniem na mathcore i mathrock.
Dość teorii.
Dzisiaj porozmawiamy o najbardziej radosnym, przyjaznym i tanecznym mathrocku jaki znam - o Strawberry Girls.
Założony w 2011 roku w Kalifornii zespół składa się jedynie z trzech multiinstrumentalistów. Wydali cztery studyjne albumy w bardzo konsekwentnym stylu i o wyraźnej koncepcji. Muzyka jest instrumentalna, nie licząc okazjonalnych gościnnych wokalistów.
Strawberry Girls gra muzykę ekstremalnie gitarową. Elektryk gra gęsto, wszędzie i wszystko: od połamanych riffów przez śpiewne pasaże po popisowe solówy. Bas siedzi pod spodem, bardzo grubym soundem dopełniając pasma, których nie wypełnia gitara. Brak klasycznie rozumianej gitary rytmicznej daje mnóstwo przestrzeni bębnom, które nie są tutaj od grania bitów, tylko od robienia gęstości i objętości.
Muzyka składu jest radosna i bardzo durowa, przy tym pozornie strasznie chaotyczna i hałaśliwa. Efekt jest jak jazda samochodem na wakacje z dużą prędkością i otwartymi oknami - entuzjastycznie i głośno.