Bolesław Chomicz - patriota, społecznik, pionier instytucji ubezpieczeniowych, organizator ruchu strażackiego i współorganizator Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP.
W 140. rocznicę urodzin powracamy do myśli wielkiego wizjonera, który widział Polskę wolną, niepodległą, samorządną i bezpieczną, a w niej ważną rolę Ochotniczych Straży Pożarnych.
"Pamiętajcie, Druhowie, że Państwo, zwłaszcza nasza Rzeczpospolita Polska - w prawdziwym ujęciu istoty demokracji - musi być, jako zespół obywateli, społeczeństwem zorganizowanym, ku obronie bytu i dobrobytu ludności, pojętej, jako jedna wielka rodzina - Naród o dziejowej przeszłości i przyszłości".
Bolesław Chomicz urodził się 27 maja 1878 roku w Jaroszówku. Zmarł 15 maja 1959 roku. W 1901 roku ukończył studia prawnicze w Kijowie. 4 lata później został usunięty z pracy w Zarządzie Ubezpieczeń Wzajemnych Budowli za próbę posługiwania się językiem polskim i skazany na dwanaście miesięcy więzienia. Po wyjściu z więzienia zaczął pracę w Łodzi jako pedagog lecz szybko to stanowisko porzucił by ponownie zająć się ubezpieczeniami. Rozpoczął pracę w Warszawie na wydziale Towarzystwa Ubezpieczeń. Za wzorową postawę i zasługi wysłano go na studia do Niemiec, a później na praktyki do Paryża.
Po powrocie zajął się działaniem na rzecz usprawniania służb pożarniczych. Organizował nowe jednostki Towarzystwa Ochotniczej Straży Pożarnej.
w 1912 roku, mając poparcie w środowisku strażackim, doprowadził do rozpoczęcia wydania miesięcznika "Przegląd Pożarniczy". Stał się wówczas wielkim autorytetem pożarnictwa, a redaktorem był do sierpnia 1914 r.
W kwietniu 1915 roku dostał zgodę na założenie Towarzystwa Świętego Floriana, które później przeistoczyła się w Związek Floriański mający ogrom zasług dla rozwoju pożarnictwa w Polsce. W 1915 roku został prezesem Ubezpieczeń Wzajemnej Budowli od Ognia.
W roku 1916, dzięki jego wielkim inicjatywom, odbył się I Ogólnokrajowy Zjazd Straży Ogniowych z Królestwa Polskiego w Warszawie.
Główny Związek Straży Pożarnych RP został utworzony w 1921 r. pod jego kierownictwem, a osobistym sukcesem był projekt ustawy ubezpieczeniowej przygotowanej dla rządu, która później została uchwalona przez Sejm.
We wrześniu 1939 roku został ranny w bitwie obronnej Warszawy, a po odzyskaniu pełnego zdrowia stanął na czele Strażackiego Ruchu Oporu "Skała" i organizował pomoc dla walczących. W swoich rodzinnych stronach ukrywał Żydów.
Po wojnie pracował nad odbudowaniem Straży Pożarnych. Stał na czele Zarządu Przymusowego Związku Straży Pożarnych RP i przystąpił do reaktywacji straży. W 1950 r. mając 72 lata przejął działalność w rodzinnej firmie ogrodniczej.
Zmarł 15 maj 1959 r. w Warszawie. Pochowano go na warszawskich Powiązkach.
Bolesław Chomicz był wybitnym człowiekiem. Cechowała go pasja. Pasja w służbie dla drugiego człowieka. Jest wielkim przykładem dla nas jako strażaków ale również dla każdego człowieka, którzy nie uznają żadnej taryfy ulgowej dla nierzetelności.
Dziś medalem jego imienia, Zarząd Główny Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP honoruje wybitnych działaczy pożarniczych.
"Każdy więc, choć na skromnym swym posterunku obywatelskim niech pamięta, że jest włodarzem ojcowizny swoje, że jeśli pracę poświęca otoczeniu, to lepsze jutro dla przyszłych pokoleń zapewnia".
"Ochotnicze Straże Ogniowe są wprost wymarzoną placówką ku uobywatelnieniu mieszkańców, którzy z biernych stają się czynnymi członkami społeczeństwa, świadcząc mu, a przeto i sobie, wiele korzyści, których wyniki nie dają długo na siebie czekać".
