System, w którym żyjemy zorganizowany został w taki sposób aby ludzie żyli dla pracy, swoją pracą opłacali państwo i polityków odkładałąc każdy grosz na złudną emeryturę. System od najmłodszych lat uczy człowieka jak być dobrym obywatelem, podatnikiem i jak NIE wychodzić z narzuconego schematu. Zastanawialiście się kiedyś dlaczego tak jest albo może co z tym zrobić?
źródło
Ludzie spieszą w pogoni za karierą i dążą do zdobycia "uczciwej pracy". Pojęcie uczciwa praca nie jest przypadkowe. Od pokoleń rodzice powtarzają swoim dzieciom, że dobry człowiek to świadomy obywatel, który ma uczciwą pracę. Powiedzcie jak pracę po 40 godzin tygodniowo/160 w miesiącu można nazwać uczciwą, kiedy z wynagrodzenia państwo zabiera nam 18% albo 32 % po przekroczeniu progu? 8 godzin to 1/3 doby. Średnio człowiek dorosły przesypia od 7 do 9 godzin (średnio 8) więc z doby pozostaje nam raptem 8 godzin nie licząc dojazdów, stresu itp.
Odgórny schemat
Dziecko od szkolnych lat uczone jest jak znaleźć pracę i pracować dla państwa oddając swoje pieniądze tylko za to, że wykonuje pracę. W liceum czy na studiach nie uczy się przydatnych informacji takich jak przetrwać, gotować, robić business, zakładać spółkę, rozliczać podatki, naprawić samochód itp. A jest tak dlatego, że państwu ma się to nie opłacać. Musi szkolić ludzi na wzorowych podatników aby Ci opłacali rząd, polityków i ich zachcianki. Każde wyjście z schematu od razu traktowane jest jak oszustwo, nieuczciwość i jest linczowane.
Źródło
Państwo nigdy nie troszczyło się o obywateli ani nigdy nie będzie tego robić. Podczas wojny obywateli wysyła sie na wojnę a władze uciekają do innych państw, w których opłacają miejsca za bunkry. Źródłem wyjścia z tej codzienności jest bycie świadomym. Świadomość zależy tylko i wyłącznie od nas i od tego co chcemy zrobić z swoim życiem. Źródło więc zamyka się w tym co mamy w głowie. A to łatwo podsumować pytaniem - jak chcemy żyć? Jeżeli odpowiada ludziom praca 40 h/ tydzień i zero pomocy społecznej z państwa, emerytura 900 zł po 25 latach pracy - to nie narzekajmy na system, na ludzi na których głosowano, na brak publicznej służby zdrowia. Płaćmy wysokie podatki i pamiętajmy aby "grzecznie pracować".
Jeżeli nie odpowiada wam taka rzeczywistość to czas zmienić pracę, zastanowić się w czym jesteśmy dobrzy, założyć własny biznes, znaleźć pomysł na siebie i przede wszystkim nie patrzeć na innych. Na swoim przykładzie widzę, ile można nauczyć się od ludzi wartościowych, którzy mają wiedzę o życiu i nigdy nie powiedzą, że coś jest niemożliwe. Wszystko dzieje się w naszej głowie i bez względu na liczbę kredytów, ciężką pracę, brak czasu czy jakąkolwiek inną wymówkę, najtrudniejsza walka właśnie tam się zaczyna. Potem jest tylko lepiej.
