Wtorek. Pobudka przed 8.00. Logowanie na Teams. Na zajęciach z Kultury eksperymentu kontynuacja tematu sprzed dwóch tygodni, czyli akcjonizmu wiedeńskiego. Tym razem przyglądaliśmy się komunie Friedrichshof założonej przez akcjonistę Otto Muehla (na zdjęciu).
Do przeczytania mieliśmy tekst Urszuli Jabłońskiej z książki "Światy wzniesiemy nowe". Podczas jego lektury miałem nieodparte wrażenie, że "gdzieś już to słyszałem". No cóż, historia komuny Friedrichshof bardzo przypomina mi fabułę serialu Wild Wild Country. Podstawowe postulaty Muehla są bliźniaczo podobne do tego, co głosił Osho. W skrócie: rodzina jest zła, rozwiązłość seksualna jest dobra. A wszystko to posypane brakiem własności. Jak to często bywa dość wybiórczym, czyli doły nic nie posiadają, "dowództwo" żyje w luksusie.
Analogii między sektą z Oregonu a austriacką komuną jest więcej. Ot na przykład uniformizacja. Choć Austriacy poszli jeszcze dalej i nie poprzestali na ubiorze. Muehl kazał wszystkim również ogolić głowy. Zresztą mam wrażenie, że Friedrichshof w swoich założeniach był nawet bardziej hardkorowy niż sekta Osho. Choćby za sprawą obligatoryjnego odbywania stosunków seksualnych i kategorycznego zakazu związków. Co ciekawe zasady te nie dotyczyły Otto Muehla, który jako jedyny mógł mieć (i miał) żonę. Był on również mentalnym ojcem wszystkich dzieci, które rodziły się w komunie. Tresował je podczas specjalnych "sesji" zwanych watschenanalyse. Koniec komun Muehla i Osho był podobny. Zakończył się procesem karnym. Z tą tylko różnicą, że Muehla skazano na 7 lat więzienia za przestępstwa seksualne z udziałem nieletnich. Oczywiście w samej komunie "rozdziewiczanie czternastolatek" nie wydało się nikomu niewłaściwe. O to przecież chodziło - o przekraczanie granic, przełamywanie tabu. Założeniem Muehla było wyleczenie ludzi z wszystkich traum, których jego zdaniem źródłem była rodzina. W praktyce skutek jego "terapii" jest taki, że prawie żaden z wychowanków Friedrichshof nie chce dziś o tym rozmawiać...
Kolejne zajęcia - Biohumanistyka. Tym razem dowiedziałem się, że spowiedź powszechna w Kościele Katolickim i "moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina" powoduje traumę. Ale to akurat od pewnej studentki, a nie prowadzącej. Przy okazji okazało się, że dla niektórych sam widok krzyża jest traumatyczny. No cóż, ciekawe czy bardziej niż praktyki stosowane przez Muehla w komunie Friedrichshof.
Na Kulturze polskiej XXI wieku omawialiśmy "Psy ras drobnych" Olgi Hund - książkę o szpitalu psychiatrycznym, która może i nie jest najgorsza, ale i tak największą jej zaletą jest to, że... jest krótka. Tak czy owak, jak zwykle okazało się, że psychiatryk jest patriarchatem.
Dzień zamknęły zajęcia z Metod badań kulturoznawczych, na których przerabialiśmy tekst Agaty Skórzyńskiej pt. "Czy możliwe jest kulturoznawstwo aktywistyczne? Partycypacja w perspektywie filozofii praxis". Wyjątkowo nudny. Poniżej reprezentatywny fragment.
Wróćmy więc do problemu partycypacji i pytania o to, czy w badaniach kulturowych musimy wykonywać ruch ku nie-antropocentrycznym, relacyjnym ontologiom, aby nie popadać w mentalizm, pansemiotyzm i konstruktywizm? Jednocześnie czy nie wylewamy jednak dziecka z kąpielą, pozbywając się wszelkich (również ukonstytuowanych na koncepcjach języka) narzędzi do badania tego, co w kulturze dominujące? Zarzucając klasycznym ujęciom uczestnictwa redukcjonizm, popadamy być może tym samym w redukcjonizm innego rodzaju — wynikający z niedostrzegania tego, że niezależnie od tego ilu nowych aktorów włączymy do gry, rozgrywającymi w relacjach władzy pozostaną ostatecznie ci, którzy wytwarzają znaczenia?
Poprzednie wpisy
4-6 października 2021
7-8 października 2021
12 października 2021
13 października 2021
15 października 2021
18 października 2021
19 października 2021
22 października 2021
25 października 2021
26 października 2021
27-29 października 2021
4 listopada 2021
5 listopada 2021
9 listopada 2021
15 listopada 2021
22 listopada 2021
23 listopada 2021
26 listopada 2021
29 listopada 2021
30 listopada 2021
3 grudnia 2021
7 grudnia 2021
10 grudnia 2021
17 grudnia 2021
21 grudnia 2021