Praca domowa Lorenza

Nasz dyżurny kabekowy Włoch, Lorenzo (Hive account@lpa), uczestniczy od ponad miesiąca w kursie języka polskiego dla cudzoziemców. W ramach lekcji otrzymuje zadania domowe. Dziś jedno z nich przyniósł do KBK. Otóż miał wymyślić scenkę i ułożyć dialog. Wspólnymi siłami udało się to zrobić. Poniżej efekt. Całkiem zabawny, IMHO.

* * *

SPOTKANIE W RESTAURACJI

Kelner: Dzień dobry, czego pan sobie życzy?
Klient: Na początek życzę sobie kartę.
Kelner: Już podaję.

15 sekund później.

Kelner: Proszę bardzo, oto karta.
Klient: Dziękuję bardzo.

1 minutę później.

Kelner: Mogę już odebrać zamówienie?
Klient: Jeszcze nie, minęła dopiero jedna minuta.
Kelner: Ma pan rację.

1 godzinę później.

Kelner: Mogę już odebrać zamówienie?

[Klient jest zły, ale mówi:] Klient: TAK! Jestem gotowy. Poproszę pierogi z nadzieniem z kaczki.
Kelner: Coś do picia?
Klient: Tak, proszę kompot.
Kelner: Dziękuję bardzo. Więc kompot i pierogi z nadzieniem z kaczki.

20 minut później.

Klient: Czy pierogi są gotowe?
Kelner: Tak, już przynoszę.

10 minut później.

Kelner: Proszę kompot i proszę pierogi.
Klient: Dziękuję bardzo.

5 minut później.

[Kelner zabiera pusty talerz i pyta:] Kelner: Coś jeszcze?
Klient: Poproszę cappuccino.
Kelner: To jest poważna restauracja! Nie podajemy cappuccino po obiedzie, czy mogę zaproponować latte lub espresso.
Klient: Rozumiem, to ma sens. Poproszę espresso.
Kelner: Fantastycznie, dziękuję.

15 minut później.

Kelner: Proszę espresso.
Klient: Dziękuję, poproszę rachunek.
Kelner: Już podaję.

1 minutę później.

Kelner: Proszę rachunek.
Klient: 5000 złotych?! SERIO?!
Kelner: Serio! To jest poważna restauracja.

[Kelner odchodzi i klient kładzie 5000 starych złotych]

1 minutę później.

Kelner: Przepraszam, to są stare pieniądze!
Klient: Tak, jeśli cena jest z lat dziewięćdziesiątych to pieniądze też.

* * *