W pierwszej połowie lipca 2016 roku wydarzyła się tragedia. Z dnia na dzień jeden z większych przewoźników autobusowych zawiesił połączenie Tarnów-Rzeszów. Tym samym zostałem skazany na kolej. Wyrok ten doprowadził do serii wpisów, które cieszyły się sporą popularnością wśród moich znajomych. Cóż, nie od dziś wiadomo, że ludzkie nieszczęście jest najbardziej medialne. Otrzymałem też wiele sugestii, by kontynuować moje "Przygody z PKP" i wydać je w formie książki. Na szczęście (i na zdrowie) od pewnego czasu nie muszę dojeżdżać do Rzeszowa (bo w nim mieszkam). Cykl umarł śmiercią naturalną.
Poniżej można przeczytać wszystkie wpisy, które wyciągnąłem z głębi Internetu, od 11 lipca 2016 do 10 maja 2017. Pojawiający się w kilku miejscach Damaszek Europy, to moje określenie Tarnowa. Skąd się wzięło? To już temat na osobną opowieść.
11 lipca 2016
Coś się popsuło i nie było mnie słychać, więc powtórzę jeszcze raz. Komunikacja między Tarnowem a Rzeszowem to jest jakieś nieporozumienie. Znowu z dnia na dzień zlikwidowali mi linię busów. Została kolej, czyli porażka. Najpierw czekać 15 minut, aż jeden czy drugi zapyta o połączenie (jakby cholera wczesny Gierek był i netu niet), potem przebijanie się przez labirynt, który zrobili między dworcem a peronami, potem wlec się pociągiem 50% dłużej niż to było 20 lat temu. Za to ktoś powinien iść siedzieć. Jak ktoś ukradnie gotówkę, to go posadzą (albo i nie, ale jakaś szansa jest), a kolej kradnie mi czas notorycznie i nikt im nic nie zrobi.
13 lipca 2016
Wracam do Tarnowa. Lub raczej próbuję, bo 10 minut temu pociąg stanął i zgasło światło. W całym wagonie świeci się tylko mój laptop. W oddali coś pika jak pikaczu. Pi pi pi pi pi pi... Co jakiś czas słychać dźwięk tłuczonej blachy. Ot nocna przygoda. #KaNamaFatanCthulhu
Powtórzę jeszcze raz: PKP to jest dramat. Dramat, tragedia i jakieś nieporozumienie.
14 lipca 2016
Kontynuując kolejową sagę... Widziałem kiedyś film z Niderlandów, gdzie wiadukt postawiono w 15 godzin i nawet chwaliłem ich świadomość, że czas jest bezcenny. Tutaj coś odwrotnego - zdjęcie z Tarnowa, gdzie przebudowa torowiska i peronów trwa od lutego (jak nie dłużej), co powoduje konieczność chodzenia "objazdem", co z kolei wydłuża czas dojścia do peronów o 1000%. Oczywiście wcześniej trzeba swoje odstać w kolejce do kasy, by zakupić bilet. W konsekwencji tych czynników na pociąg muszę wyjść, nie 10 minut wcześniej, tylko pół godziny wcześniej. #ToJestDramat
PS. Chciałem tu oznaczyć PKP, ale są cwani i porobili tysiąc pięćset sto dziewięćset spółek i już nie wiem kto za co odpowiada.
12 sierpnia 2016
Jadę pociągiem do Tarnowa i:
a) KOD porwał pociąg i powiedział, że wypuszczą zakładników, gdy Kaczyński odda Trybunał
b) maszynista słuchał za dużo elektro i zepsuł się elektro-wóz (=2 godziny w plecy)
c) wszystko jest super.
Zgadujcie.
2 listopada 2016
Wracam do Tarnowa w cholernie przepełnionym (jak zwykle) pociągu relacji Zwardoń-Katowice. Hejtowanie kolei za... 3. 2. 1.
8 listopada 2016
Damaszek Europy. Dworzec kolejowy. Peron nr 2. Stoję i czekam na Mehoffera. Nagle głos z megafonu mówi: "Pociąg IC Mehoffer z Zielonej Góry do Przemyśla Głównego jest opóźniony o około 30 minut. Opóźnienie pociągu może ulec zmianie." Cóż, idzie zima. Pewno jakieś ćwiczenia robią.
15 listopada 2016
Kronikarski obowiązek każe mi odnotować, że pociąg IC do Szczecina odjechał punktualnie. Zdarza się.
25 listopada 2016
Wychodzę z domu dokładnie kwadrans przed planowanym odjazdem pociągu. Wszystko odliczone co co minuty. Nagle. Cholera! Zapomniałem towaru! Wracam się do mieszkania po 100 gram czystego kakao z Litwy i 150 gram czystego kakao z Łotwy. Towar prima sort. Tracę cenne sekundy. Muszę biec. Biegnę. Niczym uchodźca przez serbską granicę. 5 minut przed czasem jestem na dworcu. Pociąg opóźniony o 10 minut. Super. Staję w kolejce i czekam. Czekam. Czekam. W końcu dobijam się do kasy. "Inter City do Rzeszowa" - mówię. "Nie ma już miejsc siedzących" - odpowiada panienka z okienka. Panienka drugiej młodości. "No to Regio". No i siedzę teraz zmachany w tym smutnym jak redaktor Adam po wygranej kaczyzmu pociągu, bez prenumeraty, bez reklam spółek skarbu państwa, w samym środku Damaszku Europy. Czekam na odjazd. Patrzę za okno. Jakbym widział szlag. Jakby leciał w naszą stronę. Chyba zaraz nas trafi. A szczególnie mnie.
9 stycznia 2017
Mógłbym właśnie napisać kolejny wpis dot. funkcjonowania kolei i odwiecznej zimowej normy, ale jak to mawiają starzy górale z Białołęki - szkoda strzępić ryja.
3 lutego 2017
Dawno nie narzekałem na polskie koleje. Czas nadrobić. 24 godzina w podróży. Wracam do Rzeszowa. Pociąg stanął w Płaszowie i stał, stał, stał, aż w końcu ruszył o 16.40. W Rzeszowie ma być planowo za 1,5 godziny. No to teraz mam nadzieję, że nowa lokomotywa jest transformersem i zamieni się zaraz w Pendolino.
19 lutego 2017
Mieliśmy wrócić do Rzeszowa rano, ale coś mnie podkusiło, by wracać jeszcze dziś...
PS. Tak, wiem. Nie ma żadnej gwarancji, że rano będzie o czasie. Żadnej.
8 kwietnia 2017
Na dworcu w Rzeszowie wszyscy malarze spóźnieni. Wyspiański 45 minut. Mehoffer 86 minut. Malczewski 106 minut.
11 kwietnia 2017
W piątek gdzieś pod Opolem Pendolino uderzyło w ciężarówkę. Niestety miałem pecha i wczoraj grałem z 
-O której będziemy w Opolu?
-No, mamy opóźnienie 50 minut.
-Czyli o 13.28?
-No niezupełnie.
-Jak to?
-No bo jest zmiana trasy i trzeba będzie zawrócić lokomotywę. To trochę potrwa.
-Trochę?
-Pół godziny, jak nie więcej.
-Czyli muszę doliczyć 80 minut?
-Tak, tak...
Ostatecznie jednak PKP podbiła stawkę i pociąg był opóźniony 120 minut. Na peronie wysiadłem w momencie planowanego rozpoczęcia koncertu.
I tu bym zakończył opowieść, bo "szkoda strzępić ryja", ale to niestety nie koniec. Bo kupiłem powrotny. Idę więc go oddać...
-Płatność była kartą? - pyta kobieta w kasie.
-Tak.
-A ma pan potwierdzenie?
-Nie.
-To nie mogę panu zwrócić pieniędzy.
A nikt nigdy o żadnym potwierdzeniu nie mówił. Dostałem jakieś formularze. Teraz muszę to wypełnić. Zanieść/wysłać. I może mi łaskawie oddadzą pieniądze. Tak czy owak anulowałem bilet i wróciłem Polskim Busem, który... był opóźniony godzinę.
24 kwietnia 2017
Z koleją nigdy nic nie wiadomo. Wyszedłem więc dziś dwadzieścia minut wcześniej. Jeszcze autobusem podjechałem. A co mi tam. "Przezorny zawsze ubezpieczony" - jak to rzekł Cimoszewicz powodzianom w '97 roku. No i tym sposobem na dworcu byłem 10 minut wcześniej. Otwarta jedna kasa. Dwie osoby. Myślę sobie: luz. No i czekam. I czekam. Po jakimś czasie odwraca się do mnie kobieta i mówi: to trochę potrwa, bo ta pani oddaje bilet. Nie ruszyło mnie to jednak. Jestem weteranem walk z PKP i zawsze mam plan B. Biegnę więc do automatu, który stoi niepozornie koło oficjalnych darmowych parkingów Damaszku Europy. Wybieram: jednorazowy, odcinkowy. Docelowo ustawiono: Kraków. Daję: inna stacja. Wciskam: R. Wciskam: Z. Wyskakuje: Rzezawa. I tyle. Rzeszów nie istnieje. Koleje Małopolskie zaorały Podkarpacie.
10 maja 2017
Dziś znów musiałem jechać pociągiem. Poszedłem na dworzec. Patrzę na tablicę z rozkładem. Boznańska NIE MA opóźnienia. "Ha!" - myślę sobie - "Pułapka!" Idę na peron. Pociąg przyjechał punktualnie. Ruszył punktualnie. Ale mnie to nie zwiodło...
Kwadrans później maszynista dostał cynk: "Alarm! Hallmann na pokładzie!" i pociąg stał potem 20 minut w Sędziszowie Małopolskim... I stał się spóźnionym.