Pracowałem kiedyś w Janusz-POLu lub innym Janusz-MECie. Właściciel i synowie ubierali się jak goście z Teksasu. Tylko kapeluszy im brakowało. W biurze obowiązkowy obrazek z Żydem. Oczywiście liczącym monety. Firma zajmowała się stawianiem jakiś hal. A ja sobie wakacyjnie dorabiałem. Czyściłem lub malowałem jakieś metalowe konstrukcje, a że robota była bezmyślna, więc zwykle wykorzystywałem ten czas do opracowywania scenariuszy gier fabularnych lub pisania w głowie listów. Ot, tak sobie spędzałem wakacje 13 lat temu. Do domu wracałem zmęczony i na nic innego siły już nie miałem. I tak od poniedziałku do piątku. W weekend do lasu.
Raz jednak trafiła się fucha w sobotę. Malowanie wieszaków. No to zgłosiłem się z kolegą. Szybko jednak pożałowaliśmy tej decyzji. Okazało się to wcale nie takie łatwe, ani szybkie. Pierwsza godzina minęła a my mieliśmy pomalowane tylko dwie sztuki. A stawka (nawet nie pamiętam jaka, choć zapewne śmiesznie niska) była od wieszaka, nie od godziny.
W tej sytuacji włączył mi się tryb racjonalizatora i usprawniacza. W pierwszej kolejności podzieliliśmy pracę. Każdy robił co innego. Potem zaczęliśmy stosować jakieś dźwignie przy obracaniu tych wieszaków. Ostatecznie udało nam się osiągnąć wynik 10 sztuk na godzinę. Ot życiowa lekcja, że zawsze może być lepiej i dobrze jest czasem pomyśleć przed pracą.
PS. Wiele lat później 
Dzięki leanowi Japonia stała się światową potęgą motoryzacyjną. Trzeba być jednak świadomym, że lean to nie cięcie kosztów lub racjonalizacja rodem z PRL-u. To cała filozofia pracy, w której niejako rzeczą naturalną jest, że czynności wykonuje się jak najlepiej, równocześnie ciągle ulepszając różne procesy. Oczywiście trudno to osiągnąć w społeczeństwie neo-kolonialnym, które ma za sobą doświadczenia komunizmu. Warto jednak próbować. Zacząć zawsze można od siebie.
A oto lista leanowców na Steemicie: 
Obraz: G. Camphuÿsen, The Money Lender, XVII w.