Ferdynand Ruszczyc, Ruczaj leśny, 1898-1900, MNW
„Ruczaj leśny” jest jednym z arcydzieł Ruszczyca. Patrząc na reprodukcję na monitorze czy w książce, można pomyśleć że to kolejna jego szkicowa impresja. Tymczasem jest to imponujących rozmiarów obraz galeryjny (113 x 160 cm). Woda jest tu znowu głównym tematem, ale jest tu zupełnie inna niż w morskich widokach. Strumień wydaje się niemal niewidoczny i jakby nieobecny. Trzeba przyjrzeć się dobrze, żeby dostrzec z jaką maestrią Ruszczyc przedstawia, to co najtrudniejsze w malowaniu wody – jej przezroczystość i odbicia na jej powierzchni. Nie ma wątpliwości, że obserwacja natury czemuś innemu niż tylko realistycznemu odwzorowaniu rzeczywistości. Ewa Micke-Broniarek [napisała](Widok bohdanowskiej olszyny przenika aura baśniowej tajemniczości zastygłego w ciszy leśnego zakątka, oddalonego od ludzkich siedzib i codziennego rytmu ich życia):
Widok bohdanowskiej olszyny przenika aura baśniowej tajemniczości zastygłego w ciszy leśnego zakątka, oddalonego od ludzkich siedzib i codziennego rytmu ich życia
Ruszczyc doskonale wyczuł wrażliwość swojej epoki. Obraz cieszył się ogromną popularnością czego wyrazem było nadanie mu najważniejszej nagrody artystycznej w Polsce przed 1918 rokiem, nagrody im. Probusa Barczewskiego, przyznawanej przez Akademię Umiejętności w Krakowie.