Znajdź mnie, jeśli potrafisz.
Praktycznie w ogóle nie oglądam reklam. Wszystkie programy, które mnie interesują, nagrywam, aby nie tracić czasu na przerwy, a w przypadku strasznie długich reklam na Polsacie, by nie zapomnieć, co oglądałam 😁
Ostatnio jednak trafiłam na reklamę wielkanocną Kinder Niespodzianki, gdzie zająć mówi: „Najpierw dorośli chowają, potem dzieci szukają”. To zdanie przypomniało mi o mojej rodzinnej tradycji, która wprawdzie już nie jest celebrowana, ale to dlatego, że w domu na razie nie ma małych dzieci. Wiem jednak, że gdy sama założę rodzinnej, to wrócę do tej tradycji, ponieważ będzie zawsze przypominać mi najlepsze chwile z dzieciństwa.
Kiedy byłam mała zawsze w Wielką Sobotę po powrocie z kościoła ze święconką i zjedzeniu obiadu, razem z siostrą, kuzynkami i koleżankami z osiedla biegłyśmy na działkę. Wcześniej dorośli pochowali tam czekoladowe jajka, zające, kurczaki, baranki i inne typowo wielkanocne słodycze. Naszym zadaniem było odnalezienie jak najwięcej smakołyków. Każda z nas biegała ile sił w nogach, by być zawsze o krok od pozostałych i zebrać więcej jajek. Zawsze byłam najstarsza w towarzystwie i nie mogłam przecież być najgorsza, wiec starałam się być bardzo dokładna w poszukiwaniach, bo niekiedy w jednym miejscu było więcej rzeczy, czego nie zauważyła moja młodsza konkurencja. Świetnie chodziłam po drzewach, więc miałam doskonały punkt widokowy. Najlepszy moment był, kiedy wreszcie mogłyśmy zasmakować swoich czekoladowych skarbów.
Niestety z roku na rok rosłyśmy i głośno wykrzykiwałyśmy w domu, że nie jesteśmy już dziećmi, więc gdy przychodziła Wielkanoc, coraz trudniej udawało nam się uprosić dorosłych, by chowali słodycze. Nawet nie pamiętam, kiedy to się skończyło, ale gdy zobaczyłam tę reklamę, wspomnienia wróciły i chyba chciałabym na, chociaż same święta wrócić do czasów, gdy miałam 10 lat i przede mną szykowały się niezapomniane przeżycia świąteczne.