Myślicie,że tylko my-przedstawiciele rasy ludzkiej czekaliśmy na te kilka majowe dni wolnego?
Otóż nie! Okazuje się,że ceramiczne kubki też potrzebują odpoczynku!
Dziś rano jeden z moich ręcznie robionych kubków na espresso ''Karl'' powiedział do mnie:
-Julia, mam dosyć miasta. Zabierz mnie ze sobą na wieś.
-Ale dlaczego, co się stało, Karl?- spytałam
-Jeszcze pytasz? Słyszałaś sąsiada wczoraj? do 11 w nocy wierci w ścianie i kłóci się z żoną. Aż mnie ucho boli.
Poza tym...Czuję się się ostatnio za bardzo wykorzystywany. Wiesz, uwielbiam kiedy ludzie ze mnie piją, kocham to uczucie świeżo zaparzonej kawy wlewanej mi do brzuszka...ale to codzienne mycie mnie płynem do naczyń, szorowanie gabką niedługo mnie wykończy. Chciałbym choć kilka dni posiedzieć sobie nieużywany przez nikogo. Potrzebuję się ''wyczilować''.
No i co miałam zrobić? Spakowałam Karla do plecaka i oto jesteśmy na wsi.
Nigdy wcześniej nie widziałam go tak szczęśliwego i zrelaksowanego. Spoczął sobie przy drzewie i drzemie, od czasu do czasu sprawdzając tylko czy odgłos kosiarki to tylko nieszkodliwe działania sąsiada zza płotu...
Moi drodzy, życzymy Wam z Karlem dużo odpoczynku i pozytywnych wibracji!
Pozdrowienia spod drzewa!