Pamiętam, że przez pierwszy rok studiowania Artystycznego Projektowania Ubioru nie lubiłam malarstwa. Wszystko to za sprawą, w moim odczuciu, nudnych zajęć pt ''dziś malujemy martwą naturę w odcieniach szarości''. Na kolejnych malowaliśmy coś podobnego –zmieniał się tylko układ przedmiotów i kolory jakich mieliśmy użyć. Wszyscy narzekaliśmy, uważaliśmy malarstwo za coś nie do końca potrzebnego na naszym kierunku studiów ( w jak dużym byliśmy błędzie!).
Dziś wiem,że to były bardzo ważne ćwiczenia, które doceniłam dopiero później, podczas malowania innych obrazów. Dały nam one ''bazę'' abyśmy mogli z lepszym wyczuciem tworzyć to na co mieliśmy ochotę. Nauczyły nas mieszania barw, odpowiedniego uchwycenia perspektywy, kształtu….
Co ciekawe, po powrocie z rocznej przerwy od szkoły (wyjechałam wtedy do Norwegii – pewnie kiedyś o tym napiszę), mój stosunek do samego przedmiotu ''malarstwo'' i do podobnych zadań z martwą naturą bardzo się zmienił. Myślę ,że będąc za granicą i zajmując się czymś kompletnie innym niż działania artystyczne, tak bardzo stęskniłam się za tworzeniem, że sam kontakt z farbą i pędzlem zaczął sprawiać mi niesamowita przyjemność. Nieważne było co malowałam, liczyło się to, że znów mogłam to robić. I z zajęć na zajęcia czerpałam z tego coraz większą satysfakcję.
Pod koniec 2 roku mieliśmy wybrać z jakiego przedmiotu będziemy robić aneks do naszej kolekcji dyplomowej, którą możecie zobaczyć tu. Już wtedy czułam, że moje projekty będą mieć w sobie sporo z malarstwa. Fascynowało mnie działanie kolorem na tkaninie, efekty jakie uzyskuje się łącząc farbę z tekstyliami. Coś co czego nie sposób uzyskać w żaden inny sposób.
Namalowanie aneksu dyplomowego wydało mi się wtedy czymś najbardziej naturalnym i bliskim mi na tamten moment. Chciałam wejść w świat plam, kolorów, abstrakcji jeszcze bardziej- tym razem na płótnie.
Temat serii obrazów to ''Przenikanie''
Przenikanie świata inspiracji i wizji, noszonych w głowie projektanta, z tym co spotykają one podczas realnej pracy nad modelami.
Szalone pomysły i marzenia reprezentowane tutaj przez różnokolorowe plamy barwne stykają się z liniami kroju -sztywnymi regułami konstrukcyjnymi, które decydują o tym co może być zrealizowane na tkaninie a co nie. To od nich zależy czy naszkicowany projekt będzie wyglądać dokładnie tak jak zapragnąłeś, czy będziesz musiał wprowadzić zmiany.
Świat projektowania to mieszanka artyzmu , innowacyjnego i świeżego spojrzenia na modę, przenoszenia inspiracji z często zupełnie odległych od siebie dziedzin , z tym co bardziej przyziemne - doborem odpowiednich materiałów, żmudną i dokładną konstrukcją kroju, liczeniem i mierzeniem.
Wszystko to co wyświetlało się w Twojej wyobraźni teraz widzisz położone płasko na stole, oznaczone odpowiednimi literami, cyframi, liniami. To co naszkicowane lekką ręką na kartce teraz musi być dopasowane do realnej, fizycznej sylwetki człowieka- jego talii, bioder, biustu.
Tak właśnie przenika się tu świat artystyczny ze światem technicznym, tworząc całość projektu.
Tak samo jest w życiu- aby zrealizować nasze skryte pragnienia potrzebujemy często konkretnych działań dopasowanych do pewnych reguł tego świata. W końcu każdy z nas jest projektantem -własnego życia i świata w jakim to życie się odbywa :)
Obrazy powstały na dużych płótnach o wymiarach metr na metr. Namalowałam je farbami akrylowymi a linie i litery dorysowałam częściowo markerami, dzięki czemu uzyskałam mocniejszy kontrast. Była to praca wieloetapowa, malowałam warstwa po warstwie, zamalowując jedne linie, wzmacniając inne.
Często gdy już myślałam, że zbliżam się ku końcowi okazywało się, że był to dopiero początek. Warto było jednak uzbroić się w cierpliwość i spędzić więcej czasu nad tymi projektami. Dzięki nim dowiedziałam się sporo o samej sobie- na przykład to, że malarstwo pociąga mnie bardziej od samego projektowania ubioru ;)