Jak już pisałem ja bardzo lubię zimę jednak ostatnio przeglądałem sobie dysk i na trafiłem na zdjęcie a no właśnie.. z później wiosny. I tak mnie jakoś urzekło że stwierdziłem że muszę coś napisać. A urzekło mnie dlatego że jest zrobione tej wiosny w okresie gdy nie można było wchodzić do lasu bo Sarny zarażały Covidem ;)
I tak sobie myślę.. Piękny mamy ten kraj i pięknie mogło by się nam tu żyć ale no właśnie... z tym krajem to jak z tym wchodzeniem do lasu. Nie to że niema możliwości sięgnięcia po to, my po prostu po nie nie sięgamy bo telewizor powiedział. A logika? a no logika oczywiście już dawno wyszła tylnymi drzwiami. Ewakuowała się z tonącego okrętu.
W sumie jedno doceniłem w tym zakazie wychodzenia do lasu i z domu wtedy. To wszechogarniająca cisza i spokój. Tam za torami jakieś 500 m dalej biegnie sobie ekspresówka na Żory. Nawet ona wtedy była cichsza.
Może to i dobrze się dzieje. Może to selekcja naturalna nowego wieku? Na tych co do jaskiniowca się cofają, ze strachu przed mamutem po jaskiniach się chowają. Oraz na tych co ich mózg się już rozwinął i po ogień sięgnąć się nie boją.
Wysyłam pozdrowienia z moich wspomnień pięknej wiosny, dla wszystkich tych co głupoty przez nierząd wymyślonej przestrzegają.
Niech to zdjęcie dla was przestrogą będzie abyście ruszyli głowami zamiast TV słuchać. Bo strata tylko wasza a zysk dla was nijaki. Groźne wirusy chu*e muje dzikie węże? Nawet jeśli, to po cóż ci życie, gdy spędzasz je w strachu przed własnym cieniem?
Zycie to ta chwila spędzona na polanie. Jeśli żyjesz bez strachu to jedna będzie warta więcej niż 100 lat medycznego terroru.
Pozdrawiam!
Aparat: Nikon NIKON D850
Obiektyw: 70,0 (film 35mm), 70,0 (obiektyw)
Lokalizacja: Łaziska Górne