Szybki przegląd myśli: czy mam coś ciekawego na dzisiaj do opowiedzenia?
Może dokończę temat spokoju ze wczoraj.
Podsumowując wczorajszy tekst: lepiej najpierw uspokoić się przed wzięciem się za rozwiązywanie problemu, nawet jeżeli niepokój spowodowany jest tym problemem.
Wiem, trochę nieintuicyjne. Co do wiedzy o mechanizmach za tym stojącymi muszę ją na pewno poukładać i ugruntować. Dlatego nie chcę się zająć opowiadaniem o tym, tylko zająć się prywatą i opowiedzieć o rzeczach, które mnie uspokajają ;)
Pomaga mi przede wszystkim skupienie się na pracy, zawodowej, czy to projektach. Jest to chyba wszystkim znany schemat: obowiązki pozwalają się skupić na czymś innym. Długi kawał czasu swojego życia myślałem, że popadanie w pracę to swojego rodzaju ucieczka, że lepiej bezpośrednio wziąć się za rzecz, którą trzeba rozwiązać. Teraz myślę inaczej. Po pierwsze, wykonuję swoją pracę z robię coś, co albo jest konieczne, albo chcę. Po drugie, nie dorabiam sobie problemów, gdy zostawię coś, co miałem zrobić, i po trzecie: to nie chyba taki zły pomysł czasami przysiąść do czegoś z świeżą głową, nawet jeżeli trochę później?
Całkowicie potrafię się zatracić w jakiejś fajnej historii, w szczególności serialu, podkaście, rzadziej w książce. Uczę się, poznaję świat z innego punktu widzenia, a jednocześnie caaałkowicie się oderwę od codziennego dnia. Uwielbiam też wyciągać znaczenie z historii, przyglądać się warsztatowi pisarskiemu, tworzenia fabuły, lub idei, jaką autor chciał przekazać, i wraz z tą historią dowiedzieć się czegoś nowego o świecie.
I trzecią rzeczą, którą chciałbym skończyć, jest sprawianie innym radości. Uwielbiam, gdy ludzie się wokół mnie śmieją. Lubię to dużo bardziej, niż śmiać się samemu. Gdy widzę ich emocje, to, co potem z nimi robią, rozmowy, które mogę usłyszeć gdzieś ukradkiem na jakiś ciekawy temat. Wysłuchać i być słuchanym.
Tyle na dzisiaj, trzymajcie się!