Ostatnio przeczytałem #12 - "Haker. Prawdziwa historia szefa cybermafii" - Kevin Poulsen

Znamienne jest, że historię Iceman'a opowiedział Kevin Poulsen, również haker, który w swoim czasie miał pięcioletni wyrok więzienia za hakerstwo oraz zakaz używania komputera i internetu przez trzy lata po zwolnieniu z więzienia. Był on autorem blokady linii telefonicznych do stacji radiowej KIIS-FM w Los Angeles, dzięki czemu zagwarantował sobie, że będzie 102-im dzwoniącym i wygra nagrodę Porsche 944 S2.

Max Butler dorastał w rozbitej rodzinie przy ojcu, który prowadził sklep komputerowy i to właśnie ojciec zaraził go pasją do komputerów. Mieszkał w niewielkim Boise gdzie przy pomocy hakerskich biuletynów zgłębiał arkana sztuki dzwonienia za darmo - tradycji hakerskiej sięgającej lat siedemdziesiąty. O sposobach jak się hakowało telefony w budkach TP SA opowiadają chłopacy z ekipy Niebezpiecznika.pl w ostatnim podcaście (od 41 min)

W 1990 roku gdy Max dostał się do collage "Internet liczył sobie wtedy siedem lat i około trzech milionów ludzi miało do niego dostęp za pośrednictwem marnych 300 000 hostujących komputerów instytucji związanych z armią i stopniowo rosnącej liczby college'ów i uniwersytetów. Sieć była początkowo uznawana za zbyt ważną". Wciągnął się w to na maksa, od razu jego kroki skierowały się ku ciemniejszej stronie Internetu, szukając technicznych wyzwań.

Historia człowieka, który przejął kontrolę nad cyberprzestępczym podziemiem.
Max „Iceman” Butler, nie ruszając się sprzed klawiatury, zgromadził dane z blisko dwóch milionów kart kredytowych. Za pomocą sieci podporządkował sobie tysiące oszustów z całego świata i stał się głową cybermafii.
Z tej książki dowiesz się, jak przy pomocy faksu, telefonu i odrobiny charyzmy, w łatwy sposób wydobyć od poważnej firmy konsultingowej tysiące dolarów. Poznasz kulisy wojen hackerów. Dowiesz się więcej o ludziach, których ofiarą możesz stać się w każdej chwili.
Historia, która zafascynuje i sprawi, że dwa razy zastanowisz się zanim zapłacisz kartą lub zalogujesz się do swojego konta.

Max miał tę wadę, że często wpadał w ręce stróżów prawa, w wyniku jednej z takich wpadek FBI zaproponowało mu współpracę, co mu się nawet podobało, uważał się za jednego z tzw. "białych kapeluszy", którzy naprawiają świat i bronią go przed cyberprzestępczością. "Nie potrafił jednak całkiem wyegzorcyzmować Ghosta23 ze swej osobowości. Przyjaciele wiedzieli, że nadal włamuje się do systemów. Wystarczyło, że zobaczył coś nowego lub interesującego, i po prostu sam musiał spróbować." Rozwiązaniem tego dylematu było zatrudnienie w firmie Harrigana, która oferowała pen testy dla innych firm. Ale wciąż kusiły go wyzwania jakie stawiały przed nim luk w BIND. Chcąc naprawić świat napisał własnego patcha, którego zaimplementował do sieci, zostawił tylko w tym patchu malutką furtkę dla siebie, żeby móc sprawdzić czy dobrze się zainstalował. Łatkę ściągały między innymi komputery rządowe i wojskowe, do których teraz Max miał dostęp. Nie uszło to uwadze amerykańskiemu CERT-owi i po raz kolejny Max był w kłopotach.

Sztandarowym projektem Maxa był CardersMarket forum stworzone dla cyberprzestępców gdzie handlowano danymi z kart kredytowych, wcześniej istniały takie fora, ale były przypisane dla rynków i tak amerykanie mieli swój, a Rosjanie i Ukraińcy swój, dzięki zaangażowaniu Maxa to się zmieniło. Miał kontrolę nad całym tym przestępczym procederem i to go doprowadziło na ławę oskarżonych i do więzienia. Odsiadywanie trzynastoletniego wyroku zakończy w grudniu 2018 roku, później zapewne jeszcze kilka lat zakazu zbliżania się do komputera i do Internetu, ale czy po tylu latach izolacji, gdy technologia poszła tak do przodu Iceman odnajdzie się w cyberprzestrzeni.

Wymieniłem tu tylko kilka wątków z bogatego życiorysu Maxa Butlera, jego kreatywność naprawdę zadziwiała, a dzięki temu, że opisywał to jego kolega po fachu to książka nabiera szczególnej dynamiki, czasami można mieć pretensje o zbyt specyficzny żargon, którego używa Kevin Poulsen, ale książka jest przede wszystkim skierowana do pasjonatów internetu i nie powinni oni mieć problemu ze zrozumieniem (chyba, że tłumaczenie zawaliło, a kilka przypadków rzuciło mi się w oczy).