Ja, Kasia i Piam siedzimy w barze na świeżym powietrzu. Wszyscy pochylamy się nad jednym metalowym kubełkiem po brzegi wypełnionym wódką z lodem i lokalną odmianą Red Bulla. To lokalny wynalazek zwany bucketem (od ang. wiadro), który za cenę dwóch, trzech piw kopie nieporównywalnie mocniej.
Link do poprzedniego wpisu: Tajski epizod z dreszczykiem. Rozdział 11: Laski z fiutami. Część 2.
— Brat, widzisz tę babę po drugiej stronie ulicy? — pyta Kasia.
— Którą?
— No tą z przesadzonym makijażem, dziwną fryzurą i czarną sukienką. Rozdaje jakieś ulotki.
— Ladyboy.
— Co?
— Kobieta z kutasem.
— Co???????
— Tajska trzecia płeć...
— Nabijasz się ze mnie!
— Nie. Idź i zobacz.
— Może po kolejnym buckecie... O rany, ona podwinęła sukienkę! Ona
tam nic nie ma!
— Jak to nic? Przecież mówię ci, że ma fiuta. — No nic, w sensie: nie ma bielizny...
— Aha, możliwe. Idź i zobacz, co to za ulotki, i wszystko będzie jasne.
Dwa buckety później Kasia wraca do baru lekko chwiejnym krokiem, dzierżąc zwycięsko w ręku ulotkę.
— No i co? — mamroczę pod nosem.
— One... Oni? Sama nie wiem, jak o tym mówić. Robią jakieś przedstawienie. Zaczyna się za 15 minut i kosztuje 100 bahtów.
— Idziemy?
— Pewnie!
Kończymy ostatni kubełek i idziemy do lokalu, w którym ma się odbyć przedstawienie. To zwykły bar ze sceną i krzesełkami ustawionymi na kształt widowni. Siadamy w pierwszym rzędzie, zamawiamy po kolejnym drinku i oczekujemy w napięciu, co się wydarzy. W rytm dyskotekowej muzyki i energicznych świateł reflektorów na scenę wparowuje dziesięciu transwestytów. Seksowne ubrania, zgrabne ciała i kocie ruchy nie pozostawiają złudzeń. To kobiety, które urodziły się w ciałach mężczyzn.
Dziś kuracjami hormonalnymi i operacjami próbują naprawić to, co zepsuła matka natura. Dziewczyny tańczą i śpiewają z playbacku najpopularniejsze dyskotekowe przeboje, włączając w to „Waka Waka” Shakiry, która to z uwagi na zakończony właśnie mundial święci triumfy popularności. Jedna z „kobiet” jest po prostu niesamowita. Gdyby nie świadomość tego, że między nogami ma coś, co mało interesuje heteroseksualnych facetów takich jak ja, to byłaby to jedna z najatrakcyjniejszych kobiet, jakie widziałem w tym kraju. Nie mogę oderwać od niej oczu.
Pijana publiczność świetnie się bawi, krzycząc, śpiewając i klaszcząc. Po trzykrotnym bisie nadchodzi czas na zakończenie imprezy. Jeden z transwestytów staje dokładnie naprzeciwko mnie i mówi coś o ochotnikach. Po kilku bucketach i co najmniej trzech piwach wypitych w trakcie przedstawienia nie trzeba mnie długo namawiać. Po chwili ląduję w zakulisowej przebieralni pełnej kostiumów rodem z Teatru Wielkiego. Wpadam wprost na moją piękność.
— Jak się nazywasz? — pytam?
— Sara... — odpowiada męskim barytonem. Czar pryska.
Piękna dziewczyna o grubym, męskim głosie pomaga mi założyć czarną, błyszczącą sukienkę i czerwoną perukę. Po chwili w towarzystwie dwóch równie komicznie ubranych farangów wpadamy na scenę w rytm „Waka Waka”. Tańczymy, bawimy się i wydurniamy przy akompaniamencie kilku innych hitów sezonu. Publiczność rży ze śmiechu, a Piam próbuje robić zdjęcia, jednocześnie ocierając sobie twarz z łez. Jestem kompletnie pijany — nie dbam o to, że jeśli te zdjęcia kiedyś ujrzą światło dzienne, to moja kariera nauczyciela na pewno ulegnie gwałtownemu załamaniu.
Po imprezie zarówno Kasia, jak i Piam, robią sobie zdjęcia z naszymi chicks with dicks.
Następnego dnia wysyłam Kasię na Ko Phangan — wyspę, którą zawsze będę miło wspominał. Byłem tam w 2007 roku na moich pierwszych tajskich wakacjach. Wraz z Piam łapiemy prom na stały ląd, skąd samochodem wracamy do Bangkoku...
CIĄG DALSZY NASTĄPI...