Pytanie niby tak oczywiste. A wychodzi na to że z natury kontrowersyjne.
Kochać siebie to dla niektórych osób bardzo wyraźny znak samouwielbienia, egoizmu, narcyzmu, itp, itd. Mi jednak nie chodzi o wgłębianie się w strukture patologiczną tego pięknego podejścia do siebie. Mi chodzi oto czy Ty Kochasz siebie tu i teraz takim jakim jestes’?
A dlaczego się pytam? Jestem na etapie fascynującego kursu psychologicznego jako dodatek do mojej psychologii i rdzeniem tego programu jest poznawanie i pokochanie siebie.
A dlaczego?
A bo się okazuje, że jes'li nie kochasz siebie to raczej nie łudź się że jesteś w stanie kochać bliźniego. Bo jeśli nie kochasz siebie to automatycznie robisz to samo z innymi.
Dlatego zachęcam Was wszystkich do takiego prostego ćwiczenia.
Mianowicie POKOCHAJ SIEBIE.
Popatrz na siebie z miłością tak jak patrzy się na malutkie dziecko, popatrz na siebie jak na taką małą kizie mizie. Popatrz na siebie tak jak może nigdy nikt na Ciebie nie patrzył. Jak łzy popłyną po policzku to niech płyną, może i czas aby to wreszcie z Ciebie wyszło.
Momoent kiedy zaczniesz kochać siebie moz'e byc' przelomem w Twoim zyciu, bo zabaczysz bardzo interesującą zmiane w swoim życiu. Przede wszystkim przestaniesz uszczęśliwiać innych na siłe, pozwolisz odejść osobom które Cię niszczą albo Ty od nich odejdzesz.
Dlaczego? Bo kiedy wychodzisz z pozycji samoakceptacji, miłości, motywacji czujesz się pikna/y i jesteś w stanie stawić czoła całemu światu z sobą włącznie.
To w jakimś tam stopniu nie było łatwe, ale widząc niezaprzeczalne korzyści płynące z tego procesu wytrwałam do końca.
Dzięki temu jestem teraz o wiele szczęśliwsza, zdrowsza i co najważniejsze wdzięczna za to niesamowite doświadczenie.
Moge sobie z rodością chodzić bez makijażu, bo akceptuje siebie w takiej pięknej i naturalnej wersji.
Buziaki i miłości dla wszystkich
od Gosi :)