Moje pisanie na tym portalu rozpocząłem od opisu zjawiska, które nazwałem końcówką cyklu. Nazwałem po prostu swój zwyczaj tłumaczenia pewnych obserwacji jakimś generalnym opisem, który miałby zamknąć i nadać tej obserwacji pewne cechy, dzięki którym trafi do odpowiedniej przegródki w mózgu. To się sprawdzało.
Jesteśmy po kilku miesiącach w innym miejscu. Rynki powoli się kruszą, z Turcją i Rosją porzucającą dolara na pierwszych stronach gazet, rynkiem kryptowalut i popularnymi niegdyś tokenami poniżej wartości emisji: Nano, IOTA, Ethereum jest wyprzedawane w tempie, które zaskakuje nawet najtwardszych holderów tutaj rozwiązanie zagadki. Jeśli ktoś rok temu uznał, że rynek kryptowalut to kanarek w kopalni, to może chyba z czystym sumieniem uznać, że kanarek umar;)
W Polsce dalej jest super i nie ma powodów, żeby się martwić. Przeglądam czasem raporty z rynku pracy i rynku nieruchomości i rzeczywiście nie ma powodów, żeby wykonywać jakiekolwiek ruchy w portfolio. Pomimo, że są analitycy wieszczący rychły koniec polskiego spokoju ze względu na poziom zadłużenia dolarowego Polski w stosunku do GDP. Kto by tam patrzył na procenty, skoro rynek znosi fakt, że oprocentowanie obligacji mamy bliskie USA. Pewnie ryzyko właśnie tak się rozkłada^^
Ostatnio paru moich znajomych wróciło do Polski z emigracji, próbują sobie ułożyć życie w nowej rzeczywistości. Ów rzeczywistość to też przekonanie, że kraj trafił do koszyka krajów rozwiniętych nie przez przypadek (choć trochę na kredyt) i konsekwencje tej zmiany to nie tylko rebalancing portfeli inwestycyjnych dużych funduszy i zawirowania na krajowych rynkach. To przekonanie, że jest już wystarczająco stabilnie i po zachodniemu, że można zacząć budować coś długoterminowo w kontekście relacji międzypokoleniowych i lokalnych społeczności. Możemy znać się z sąsiadami z bloku i coś wspólnie przedsięwziąć, nawet, jeśli miałoby się kończyć jedynie na rozmawianiu o tym, co jest do zrobienia. Bo komunikacja jest warunkiem koniecznym praktycznie wszystkiego, co warto robić.