W niedzielę Środowiska Patriotyczne Polski Północnej, w tym Związek Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych Okręg Pomorski, Młodzież Wszechpolska koło Gdynia, upamiętniło płk Ignacego Oziewicza, pierwszego komendanta Narodowych Sił Zbrojnych, w 58 rocznicę śmierci.
W niedzielę, 14 stycznia, odbyły się uroczystości upamiętniające śmierć pierwszego komendanta NSZ, płk Ignacego Oziewicza. Organizatorami było Środowisko Patriotyczne Polski Północnej, w tym Związek Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych Okręg Pomorski, Młodzież Wszechpolska Okręg Pomorski. O godzinie 11:15 nad grobem komendanta uczestnicy zmówili modlitwę w intencji dowódcy. Uczestnicy złożyli kwiaty oraz znicze. Na cmentarzu zabrał również głos wnuk płk Oziewicza - Jan Białostocki. Następnie uczestnicy uroczystości wzięli udział w mszy świętej w intencji płk Ignacego Oziewicza, w kaplicy parafii pod wezwaniem św. Stanisława Kostki. Po mszy przedstawiciel Okręgu Pomorskiego Związku Żołnierzy NSZ - Przemysław Bubnowski przeprowadził wykład o życiu o działalności płk Ignacego Oziewicza.
Płk Ignacy Oziewicz urodził się 7 maja 1887 r. w Łyngimanach. W 1911 r. ukończył Wileńską Szkołę Wojskową. Podczas I wojny światowej służył w armii Imperium Rosyjskiego. W 1919 r. został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W okresie międzywojennym służył nadal w wojsku jako oficer służby stałej. Brał udział w kampanii obronnej 1939 r. jako dowódca 29 Dywizji Piechoty, został ciężko ranny. Został internowany na terytorium Litwy. Opuścił obóz dla internowanych, dzięki pomocy ks. Stanisława Trzeciaka, związanego z ruchem narodowym. Przeniósł się do okupowanej przez Niemców Warszawy. Duchowny wprowadził oficera do konspiracji obozu narodowego. Pułkownik w latach 1941-1942 był zastępcą Komendanta Głównego ppłk Józefa Rokickiego oraz szefem III Wydziału Komendy Głównej Narodowej Organizacji Wojskowej. Nie zaakceptował decyzji i warunków scalenia NOW z Armią Krajową, stanął po stronie secesjonistów. Płk Ignacy Oziewicz 20 września 1942 r. podpisał rozkaz powołujący Narodowe Siły Zbrojne. Komendant Główny został aresztowany 9 czerwca 1943 r. i umieszczony w obozie koncentracyjnym Auschwitz (nr 156363). W styczniu 1945 r. przeżył marsz śmierci i został osadzony w Flossenburgu, który został wyzwolony przez wojska amerykańskie. Po wojnie zamieszkał we Francji, gdzie był aktywnym członkiem środowiska żołnierzy NSZ. W lipcu 1949 r. został prezesem stowarzyszenia „Ogniwo”. Powrócił do Polski w 1958 r., zamieszkał w Gdyni. Zmarł 1o stycznia 1966 r.
narodowcy.net
Tekst opublikowany pierwotnie na portalu narodowcy.net