Portret rajcy krakowskiego M.L., 1673-1700
Płaskie, jednolite plamy barwne, nadekspresja w modelowaniu rysów twarzy bliska groteski, całkowita pogarda dla reguł perspektywy. A przy tym co za wyraz! I ta dewiza Reipublicae Charitas Maxima… pewnie Lex. Miłość Rzeczypospolitej Najwyższym Prawem. I widać, że rzeczywiście tak myślał. To jeden z tych obrazów, które pozostają dla przyszłych pokoleń, żeby być jak wyrzut sumienia. A wy, co dla was tak naprawdę jest najważniejsze?