Czy zdajesz sobie sprawę, że rodząc się białym człowiekiem wygrałeś kupon w Totka?

W ciepłych krajach ciemny kolor skóry wskazuje na niską klasę społeczną osobnika. Mając mocno śniady kolor twarzy i rąk na Filipinach prawdopodobnie zostaniesz uznany za ochroniarza który pilnuje strzeżonego osiedla. Jeśli jesteś starszą kobietą i masz bardzo opaloną twarz - przechodnie pomyślą że zarabiasz na chleb sprzedając coś na ulicy. Kiedy do tego dorzucimy podziurawione lub brudne ubranie - z pewnością będą postrzegać Cię za żebraka.

To właśnie dlatego dojeżdżając do pracy skuterem ludzie w Azji ubierają kurtki (na dodatek odwrotnie - tyłem na przód). Jeśli miałeś pecha i w genach odziedziczyłeś ciemną karnację, z pomocą przybędą Ci kliniki które serią reguralnych zastrzyków wybielą Twoją skórę. Co prawda nie podziała to aż tak, żebyś mógł zostać modelem, ale przynajmniej trochę poczujesz się lepiej pomimo pustego portfela - gdyż wszystko wydałeś na zabiegi.

My ludzie, zawsze szukamy szczęścia tam gdzie nas nie ma, albo w kimś kim nigdy nie będziemy. Europejczycy stoją w kolejce do solarium, prześcigują się w pracy kto ma większą opaleniznę po sezonie urlopowym. Z drugiej strony globu tacy sami jak my wcierają w siebie niezbadane żadnymi atestami kremy, którę mają wypalić im skórę do białości. Czy my naprawdę nie potrafimy być szczęśliwi? Kiedyś też taki byłem, myślałem że szczęście znajdę wraz ze zmianą kontynentu i że wszyscy oprócz mnie są szczęśliwi. Dziś wiem, że to tylko tuszowane szczęście okazywane w miejscach publicznych. Dobrze wiem, że Ci ludzie będąc zamknięci w toalecie przeklinają swój los. Wiem to, bo sam to robiłem. Prawdziwe szczęście oraz wybawienie od wiecznej pogoni za tym czego nie da się złapać zostało nam dane dwa tysiące lat temu - zupełnie za darmo. Pytanie czy zechcesz odpakować ten prezent czy schowasz go do szuflady, udając że go nie ma.