Czołem! Opowiem wam teraz historię pierwszego nowoczesnego hełmu w historii, francuskiego hełmu ,,Adrian". Miłej lektury!
Francuzi w momencie rozpoczęcia I Wojny Światowej myśleli, że będzie to konflikt w starym dobrym stylu, gdzie to pięknie, jaskrawo umundurowani żołnierze będą stawać naprzeciw siebie na polach bitew, strzelać do siebie honorowo, oraz, że potrwa on zaledwie kilka miesięcy i jakie wielkie było ich zdziwienie kiedy to Niemcy, ich wrogowie schowali się w okopach, skąd wielce niehonorowo zaczęli strzelać do nich z ckm-ów jak do kaczek z uwagi na ich piękne, widoczne z kilometra niebieskie mundury oraz równie rzucające się w oczy czerwone spodnie. Sprawy nie polepszały również materiałowe czapki kepi, które w żaden sposób nie chroniły przed wrogimi pociskami.
Żołnierz Francuski I Wojny Światowej
Czapka Kepi
Wraz z przybywającymi ofiarami po francuskiej stronie konfliktu zebrała się wojskowa komisja, która stwierdziła iż nie można zabrać żołnierzom ich kolorowych mundurów, gdyż muszą oni być dziełami sztuki ale za to można kepi zastąpić czymś co będzie ładne, a jednocześnie będzie zapewniało ochronę głowy. Tak oto w 1915 roku wojskowa komisja pod kierownictwem naczelnego intendenta armii francuskiej pułkownika Louisa Adriana wprowadziła do użytku Hełm Wz.15 Adrian, wykorzystywany z drobnymi usprawnieniami oczywiście do lat 70-tych XX wieku.
Pułkownik Louis Adrian
Budowa Hełmu
Hełm wzorowany był na kaskach paryskich strażaków i wykonany z stalowej blachy o grubości 0,7mm. Składał się z czerepu, charakterystycznego grzebienia pełniącego funkcję wentylacyjną, daszka przedniego oraz daszka tylnego. Czerep wykonany był metodą tłoczenia, daszki łączone ze sobą nitami lub zgrzewane i przymocowywane do czerepu przez walcowanie, co sprawiało, że w miejscu spojenia powstawało 3 milimetrowe zgrubienie. Grzebień był przymocowywany nitami. Pod nim znajdował się podłużny otwór wentylacyjny. Na przodzie hełmu umiejscowione były dwa otworki służące do mocowania odznaki. W środku znajdował się skórzany fasunek w naturalnym kolorze.
Budowa sprawiała, że hełm tak właściwie nadawał się do ochrony jedynie przed odłamkami, gdyż nity, czy umiejscowiona z przodu odznaka znacznie ją osłabiały, lecz i tak był on lepszy od angielskiego hełmu Mk.1 Brodie, gdyż nie chronił on tylko przed odłamkami, które spadały z nieba.