Czołem! Jak sami doskonale wiecie wczoraj mieliśmy rocznicę wybrania Karola Wojtyły na papieża Jana Pawła II i z tej okazji opowiem wam dzisiaj o formacji, która choć dzisiaj pełni rolę jedynie reprezentacyjną to kiedyś z niezwykłą skutecznością walczyła dla jego świętobliwości, czyli Gwardii Szwajcarskiej. Miłej lektury!
Historia Gwardii Szwajcarskiej rozpoczyna się 22 stycznia 1506 roku, tego właśnie dnia na zlecenie papieża Juliusza II utworzono ze 150 zwerbowanych szwajcarskich najemników tą właśnie formację, aby chronić go przed skrytobójcami, muzułmanami i innego typu niebezpiecznymi ludźmi. Były dwa powody wybrania do tej roli akurat Szwajcarów: pierwszym były ich umiejętności zaś drugim to, że w tamtych czasach posiadanie na dworach europejskich władców gwardii złożonych z mężczyzn tej narodowości było po prostu modne. Pierwszym dowódcą Gwardii Szwajcarskiej był natomiast Kaspar von Silenen.
Papież Juliusz II Twórca Gwardii Szwajcarskiej
Wizerunek Kaspara von Silenena Niestety Nie Jest Znany
Przez następne lata Gwardia Szwajcarska brała udział w wielu bitwach przeważnie z siłami Cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego i jego sojuszników. Celowo nie podałem jego imienia, gdyż było ich wielu i każdy z nich mniej lub bardziej nie lubił się z obecnym papieżem, gdyż był on jego przeszkodą na drodze do dominacji nad chrześcijańskim światem. Najbardziej tragiczną bitwą stoczoną przez ochroniarzy jego świętobliwości była Bitwa o Rzym 6 maja 1527 roku, kiedy to ze 189 gwardzistów zginęło aż 147 w tym ich dowódca. Zapytacie się pewnie czym była spowodowana ta masakra? Odpowiedź jest prosta otóż Cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Karol V postanowił, że pokaże papieżowi Klemensowi VII kto tu tak naprawdę rządzi i jak już wiecie zaatakował Rzym i w momencie kiedy jego wojska do niego wkroczyły Gwardia najzwyczajniej w świecie musiała wywiązać się ze swojego zadania i chronić jego świętobliwość, a ich przeciwnikami nie byli jacyś tam chłopi z widłami z pierwszego lepszego poboru tylko równie potężni żołnierze m.in. Landsknechci, czyli twarde zakute od stóp do głów skurczybyki z dwumetrowymi mieczami. Odnośnie Klemensa VII to zdołał się ukryć w zamku św. Anioła lecz 5 czerwca został wzięty do niewoli, jednak po zapłaceniu odpowiednio wysokiej sumy uwolniono go w grudniu 1527. Dodatkowo po swej porażce papież ten zastąpił szwajcarów w swojej gwardii 200 Niemcami, jednak już 10 lat później Paweł III przywrócił Szwajcarów z powrotem pod dowództwem Josta von Meggena
Papież Klemens VII
Papież Paweł III
Zdobywca Rzymu Oraz Cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Karol V
Wizerunek Josta von Meggena Również Nie Jest Znany
Po zakończeniu wojen włoskich Gwardia Szwajcarska przestała być wykorzystywana jako jednostka bojowa i zachowała funkcję ochrony papieża oraz ceremonialną, następnie nastał okres dość spokojny dla tej formacji. Kolejne ciekawe wydarzenie, które jej dotyczyło miało miejsce dopiero w 1798 roku, kiedy to jej ówczesny dowódca Franz Alois Pfyffer von Altishofen udał się na wygnanie wraz ze zdymisjonowanym papieżem Piusem VI i po śmierci wcześniej wspomnianego jego świętobliwości Gwardia Szwajcarska została rozwiązana 29 sierpnia 1799 roku i przywrócona dopiero w 1801 roku przez Piusa VII. Niestety nie cieszyła się ona tym długo, gdyż w 1808 roku Rzym ponownie został zdobyty tym razem przez Francuzów pod wodzą Napoleona Bonaparte, którzy uwięzili papieża zaś jego gwardię rozwiązali. Została ona przywrócona w 1814 roku po powrocie Piusa VII do Rzymu.
Papież Pius VI
Papież Pius VII
Napoleon Bonaparte Wódz Francuzów I Zdobywca Rzymu
Gwardii Szwajcarskiej przywróceniem do służby dane było cieszyć się jedynie 34 lata, gdyż w 1848 roku została ponownie rozwiązana na rok z bardzo prozaicznego powodu, a mianowicie ucieczki na rok Piusa IX do Gaeta. W następnych latach formacja ta stała się już taka, jaką znamy ją dzisiaj, czyli służąca wyłącznie do pokazu z bezużytecznymi broniami chociaż nie do końca. Do maja 1914 roku wstąpić do niej mogli Szwajcarzy zaledwie z imienia i nazwiska, a nie rodowici z dziada pradziada jak dzisiaj, co więcej zaniedbano administracje, zakwaterowanie, a w trakcie ćwiczeń oraz w koszarach noszono cywilne ubrania również nie ma to współcześnie miejsca. W 1910 roku jednak dowódcą Gwardii Szwajcarskiej został Jules Repond, który rozpoczął jej reformy zakończone w maju 1914 roku i to on wykreował współczesną wersję tej właśnie formacji, rozwiązał jej problemy m.in. przywrócił wcielanie w jej szeregi rodowitych szwajcarów, którzy dodatkowo musieli być również np. kawalerami oraz wprowadził obowiązek noszenia mundurów również w koszarach i w trakcie ćwiczeń. Tak właściwie to do 1929 roku Gwardia Szwajcarska chociaż na papierze odpowiadała za chronienie papieża zaś w tym właśnie roku po ogłoszeniu przez Watykan niepodległości na mocy Traktatu Laterańskiego już w 100% stała się formacją reprezentacyjną zaś funkcję chronienia jego świętobliwości przejął Papieski Korpus Żandarmerii przekształcony w 1970 roku na Centralne Biuro Bezpieczeństwa.
Papież Pius IX
Członek Papieskiego Korpusu Żandarmerii
Wyposażenie Gwardii Szwajcarskiej Oraz Jej Sposoby Walki W Czasach Świetności, Czyli Wojen Włoskich
Odnośnie munduru bojowego to przedstawia go zdjęcie na początku artykułu, tak więc odsyłam właśnie do niego. W kwestii uzbrojenia to używali oni kuszy, mieczy dwuręcznych oraz halabard zaś jeśli chodzi o ich sposób walki to kiedy w czasie boju przesuwanie się do przodu było utrudnione formowali oni kwadrat przed którym ustawiali się kusznicy, boków chronili żołnierze z dwuręcznymi mieczami, zaś rogi były ochraniane przez strzelców. Było to naprawdę bardzo dobra taktyka, przełomowa jak na swoje czasy.
Ciekawostki
#1. Tak właściwie to po raz pierwszy do ochrony osobistej ochrony szwajcarów wynajął papież Sykstus IV ale nie pełnili oni wtedy stałej funkcji Gwardii Szwajcarskiej.