"Broń i czołgi nie rozwiązują żadnych problemów. Odrodzenie rolnictwa jest podstawą uleczenia Afganistanu".
Tetsu Nakamura urodził się 15 września 1946 roku w mieście Fukuoka. W 1973 roku ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Kiusiu.
Pierwszy raz przybył do tego regionu w 1984 roku. Jako pracownik japońskiej, chrześcijańskiej organizacji humanitarnej (ang. Japan Overseas Christian Medical Cooperative Service) wyjechał do pakistańskiego Peszawaru. Pracował tam z afgańskimi uchodźcami uciekającymi przed wojną afgańsko - radziecką, lecząc pacjentów cierpiących na trąd.
W roku 1991 rozpoczął swoją działalność w Afganistanie. W prowincji Nangarhar otworzył łącznie trzy szpitale, w których udzielano niezbędnej pomocy medycznej miejscowej ludności. Nakamura zauważył tam, że jedną z głównych przyczyn szerzących się problemów zdrowotnych wśród Afgańczyków jest chroniczne niedożywienie. Dostrzegł przyczynę tego problemu w słabo rozwiniętym, lokalnym rolnictwie.
Nakamura dostrzegał problem niedostatecznej pomocy humanitarnej udzielanej Afgańczykom, szczególnie po upadku rządów Talibów w 2002 roku. Jeszcze w 2016 roku pisał, że większość organizacji międzynarodowych skupia swoją działalność głównie w Kabulu, zapominając często o słabo rozwiniętej prowincji. W dodatku po 2003 roku i obaleniu przez USA Saddama Husajna w Iraku wiele organizacji skupiło się na tym kraju.
W celu poprawy sytuacji Afgańczyków we wschodniej części kraju Nakamura zaczął szeroko zakrojone prace nad budową systemu kanałów irygacyjnych. Jak sam powiedział: "jeden kanał irygacyjny może zdziałać więcej dobra, niż stu lekarzy". W pracach tych inspirował się rozwiązaniami zaobserwowanymi w swoim rodzinnym kraju, gdzie dwa stulecia temu budowano skuteczne systemy kanałów nawadniających bez użycia nowoczesnych technologii i sprzętu. Z powodzeniem udało mu się przenieść owe japońskie rozwiązania na afgański grunt.
Od 2008 roku był prezesem japońskiej organizacji świadczącej pomoc medyczną i humanitarną dla Afganistanu, po japońsku zwanej Peshawar-kai. Łącznie zbudował lub odnowił 9 kanałów irygacyjnych, pozwalających na nawodnienie terenu o powierzchni 16 tysięcy hektarów. Działania te zregenerowały obszar Gamberi w pobliżu Dżalalabadu - dawniej gęsto zalesiony i żyzny, zmieniony jednak w niemal całkowitą pustynię przez działania wojenne i suszę w roku 2000. Dziś ponownie jest to region pokryty drzewami, w którym rozwija się rolnictwo. Wybudował również około 1500 studni. Szacuje się, że dzięki jego wysiłkom około 600 tysięcy ludzi uzyskało stały dostęp do wody pitnej. Ponadto zbudował dwa meczety oraz szkołę dla miejscowej ludności. Przez cały ten czas organizacja świadczyła również pomoc medyczną dla setek tysięcy Afgańczyków.
Tetsu Nakamura w czasie swojej pracy w niebezpiecznym kraju niejednokrotnie znajdował się w groźnych sytuacjach. Raz miał nawet powiedzieć, że "będzie szczęśliwy, mogąc umrzeć w Afganistanie". Pod koniec 2019 roku miał być informowany przez miejscowe władze o planach zamachu na jego życie. Niechętnie zgodził się wówczas na ochronę.
4 grudnia 2019 samochód którym podróżował Nakamura został ostrzelany przez nieznanych sprawców. Zginęło pięć osób, w tym jego ochroniarze oraz kierowca. Sam Nakamura przeżył atak, jednak z powodu ciężkich ran zmarł w drodze do szpitala. Do dziś nie ujęto sprawców zamachu ani nie wskazano, kto i dlaczego zabił Nakamurę. Z relacji świadków jednoznacznie wynika, że atak był wymierzony bezpośrednio w niego. Wszystkie grupy działające w regionie zaprzeczyły swojemu udziałowi. Atak potępili nawet Talibowie, którzy stwierdzili, że Nakamura był człowiekiem ogromnie zasłużonym dla Afganistanu.
Jego śmierć wywołała wielkie poruszenie zarówno w Japonii, jak i Afganistanie. Pogrzeb odbył się 11 grudnia 2019 roku w jego rodzinnym mieście w Japonii. Wśród Afgańczyków, szczególnie we wschodniej części kraju, uważany był za bohatera. Przez miejscową ludność zwany był Kaka Murad. Jego wieloletnie wysiłki odmieniły na lepsze życie tysięcy Afgańczyków żyjących w biednych, słabo rozwiniętych regionach kraju i znacząco unowocześniły lokalne rolnictwo. Pomimo tragicznej śmierci, dziedzictwo jego życia trwa - grupa Peshawar-kai działa nadal według wytyczonej przez niego ścieżki. Nakamura stawiał zawsze na mądrą pomoc, polegającą na modernizowaniu dotkniętych biedą i zacofaniem regionów i dającą lokalnej ludności realną szansę na budowanie lepszego życia.
