Czasami życie podsyła nam pomysły na zrobienie czegoś z niczego. Kolega sprezentował mi pięć Europalet. Bardzo miły gość, przyjechał na działkę, zrzucił je i mówi
- mam coś dla ciebie, coś sobie z tego zrobisz
- po jaka chol... mi to, co ja z tym zrobię
- zrobisz, zrobisz, przydadzą ci się
Tak obdarzony pięcioma paletami, musiałem coś wykombinować i nie cieszyło mnie to wcale. Dwie z nich były bardzo ładne, ale pozostałe były nieciekawe. Rozebranie palet na pojedyncze deski to nie lada problem. Wiem coś na ten temat, ponieważ kiedyś pomagałem znajomemu i połowa desek nie nadawała się do niczego. Przy próbie ich odzyskania pękały a użyte w nich gwoździe, które są lekko jakby gwintowane trzymają bardzo mocno.
Postanowiłem zrobić skrzynię na zabawki, których jest na działce mnóstwo.
Używając giętego łomu tak samo działo się z otrzymanymi paletami, deski pękały a gwoździe nie chciały wyjść. Przy drugiej palecie przypomniałem sobie, że w zeszłym roku kupiłem piłę szablastą tzw lisi ogon i mam do niej brzeszczot do metalu. Teraz wystarczyło lekko podważyć deskę i w ruch szła piła - no tak to można robić. Gorąco polecam taką piłę zakupić, dałem za nią 100 złotych na giełdzie i śmiga aż miło. Przyda się także do grubych gałęzi czy innych robótek związanych z cięciem gdzie nie potrzeba precyzji.
Piła sprawiła się wyśmienicie, ale i tak zajęło mi to kilka godzin. Do tego trzeba było powyciągać niektóre pozostałe gwoździe.
Deski miałem, więc trzeba było zabrać się za oszlifowanie ich.
Bardzo użyteczne narzędzie do tego celu to szlifierka kątowa z założonym papierem ściernym segmentowym. Bardzo ładnie się szlifuje, ale za to kurzu jest bardzo dużo.
Dobrze przy takiej pracy założyć maskę ochronną na twarz, żeby nie nałykać się wszędzie latających drobinek pyłu. Co kilkanaście minut trzeba dać szlifierce ochłonąć, ponieważ dość mocno się nagrzewa.
Jedna deska przed szlifem a druga po. Różnica aż razi w oczy.
Są to deski z odzysku, więc nie będą one wyglądały idealnie.
Małżonka wybrała kolor farby i padło na białą. W markecie kupiłem farbę, oczywiście koloru białego i wybrałem Emalie olejno-ftalowa nadającą się do drewna.
Najpierw zrobiłem dno skrzyni, a następnie boki, łącząc te trzy elementy ze sobą.
Na samym dnie dodałem znalezione w moim skarbcu cztery metalowe kątowniki.
Po zrobieniu boków i przykręceniu ich wkrętami miałem już prawie gotową skrzynię.
Brakowało jedynie jeszcze klapy na samej górze.
Skrzynię postanowiłem pomalować jeden raz, aby była widoczna struktura drewna.
Nie miała to być śliczna skrzynia lecz tak jak napisałem w tytule TYP CHŁOPSKI.
Z takiego materiału nic pięknego nie będzie, chociaż da się zauważyć, że ostatnio są modne tego typu mebelki. Najczęściej są robione ławki i stoły. Też z resztą malowane na biało.
Gdy miałem gotowe wieko skrzyni, musiałem zakupić nawiasy oraz okucie do zamknięcia skrzyni. Te metalowe części pomalowałem dwukrotnie hammeritem koloru srebrnego, aby zabezpieczyć przed skorodowaniem.
Tak skompletowana skrzynia mogła być już przekazana do użytkowania. Jeżeli będzie ona stała pod zadaszeniem, to juz więcej nic nie potrzeba, ale jeśli ma stać na zewnątrz to przydałoby się zabezpieczenie przed deszczem i tutaj najlepszym wyjściem byłby gont, który jest bardziej odporny od papy i wygląda on dużo lepiej.
Za skrzynie o takich rozmiarach trzeba by zapłacić przeszło 300 złotych.
Na pewno będzie dużo ładniejsza, ale czy wszystko na naszej działce ma być nowe i ze sklepu? Dla niektórych takie pieniądze za skrzynię to zbyt duży wydatek, a tak wydane 15 złotych na okucia i kilka złotych za wkręty.
Tylko ta robocizna. Przyznam się, że napociłem się przy niej dość sporo. Czy mam dziękować koledze za taki prezent?
Jednak mu podziękowałem.
- no i widzisz przydały ci się Europalety - skomentował z uśmieszkiem.