Życie z innej perspektywy.
Jako gatunek jesteśmy częścią grupy ssaków, która jest jeszcze bardzo młoda i ograniczona na tle istnienia całego wszechświata. Jesteśmy w stanie robić piękne rzeczy zaczynając od podgrzania wody magicznym przyciskiem po budowę dużego zderzacza hadronów. Wyrastamy ze starożytnej formy życia, która zaczęła żyć około 3,5 miliarda lat temu.
Wydaje nam się, że kontrolujemy tę planetę, lecz tak naprawdę jesteśmy w dużym błędzie. Jeden mały asteroid lub jeden bardziej zaawansowany wirus to wszystko, czego potrzeba, aby usunąć nas na dobre. Ludzkość przyznaje sobie, że jest w stanie zniszczyć planetę, ale nawet ze wszystkimi naszymi zabawkami nuklearnymi prawdopodobnie w najlepszym scenariuszu spowodowalibyśmy ogromne masowe wymieranie. Ludzie mogliby zabić wszystko, co żyje na tej planecie, a kilka milionów lat później życie i tak wróci wszędzie. Najbardziej mikroskopijne żyjące organizmy oraz te żyjące pod powierzchnią naszej planety prawdopodobnie nawet nie zostałyby naruszone.
W geologicznej skali czasu nasz wpływ na Ziemię jest dość śmieszny. Nie jesteśmy tak potężni jak nam się wydaje.
Żyjemy na skale, która porusza się w przestrzeni wokół masywnej palącej się kuli.
Pewnego dnia ta kula przestanie się palić i najprawdopodobniej unicestwi nas w tym procesie. Jeśli ludzkość przetrwa śmierć słońca i wcześniej skolonizuje inną galaktykę, to teoretycznie jest możliwość przetrwania dopóki ostatnia gwiazda we wszechświecie nie zgaśnie. Póki co żyjemy w czasach, w których próbie i dyskusji publicznej poddawane są możliwości kolonizacji planety Mars, więc raczej na pewno jeszcze długa droga przed nami.
Organizm ludzki składa się z około 50 bilionów komórek. 50 bilionów skomplikowanych małych maszyn biologicznych, które są znacznie większe i bardziej złożone niż przeciętne bakterie. Działają zgodnie z prawami fizyki i chemii i używają mikromaszyn do budowania białek, wykorzystania energii, pożerania żywności, transportu zasobów, przekazywania informacji lub reprodukcji. Komunikują się i wypełniają super wyspecjalizowane obowiązki dla większego dobra, czyli trzymania nas przy życiu.
Podstawowe informacje są przechowywane w DNA - cząsteczce, która koduje instrukcje genetyczne wykorzystywane w rozwoju i funkcjonowaniu wszystkich znanych żywych istot. Po rozplątaniu, prawdopodobnie miałby około dwóch metrów długości. DNA jest bezpośrednim połączeniem z pierwszym przodkiem każdego osobnego człowieka. Oznacza to, iż w każdej komórce naszego ciała znajduje się niewielki ciąg rzeczy, który istnieje i ewoluuje w różnych formach przez ostatnie 3,4 miliarda lat. Około 93 procent masy ludzkiego ciała składa się tylko z trzech elementów: tlenu, węgla i wodoru. Tlen i wodór występują głównie w wodzie, co stanowi około 60% masy ciała.
Węgiel jest być może najważniejszym elementem życia. Może łatwo wiązać się z innymi atomami, co pozwala na budowanie długich, złożonych łańcuchów cząsteczek, które tworzą stałą część ludzkiego organizmu. Azot, wapń, fosfor, potas, siarka, sód, chlor, magnez, żelazo, fluor, cynk, miedź, jod, chrom, mangan, kobalt, lit, stront, aluminium, krzem, ołów, arsen i Brom. Wszystkie z tych pierwiastków również znaleźć można w strukturze jaką jest człowiek. Nawiasem mówiąc, oznacza to również, że mamy w sobie około 0,5 procent metalu, bez względu na to, jakiej muzyki słuchamy :)
Każdego roku około 98 % naszych atomów jest zastępowanych nowymi. Należy pamiętać, że na początku wszechświata istniały głównie atomy wodoru i helu.
Olbrzymie obłoki gazu powstawały przez tysiąclecia i stawały się gęstsze i gęstsze, aż następowało ich zapadnięcie pod wpływem własnej grawitacji, rodząc pierwsze gwiazdy. W rdzeniach tych gwiazd wodór zostawał przekształcony w hel w ekstremalnych warunkach. Po milionach lat wodór wyczerpał się i gwiazdy zaczęły umierać. W ekstremalnych warunkach wszystkie elementy, które znamy dzisiaj, stworzyły się w ułamek sekundy, zanim umarły i zaczęły eksplodować w postaci supernowych. Większość swojej zawartości gwiazdy wystrzeliły w przestrzeń kosmiczną, a ich rdzenie rozpadły się i stały się czarnymi dziurami.
Wszystkie te elementy przemierzały przestrzeń, dopóki nie dotarły do innego obłoku, która powoli tworzyła nową gwiazdę: nasze słońce. Te elementy, które kiedyś znajdowały się we wnętrzu gwiazdy, stworzyły planety i trafiły na ziemię, gdzie uformowały i nadały początek życiu. Jesteśmy więc bezpośrednio połączeni z pierwszymi gwiazdami, jakie kiedykolwiek narodziły się we wszechświecie.
Ludzkość jest częścią wszechświata. Ludzie są zbudowani z małych cząsteczek, które łączą się ze wszystkim we wszechświecie.
Odniesienia:
[1]https://www.ccpress.pl/data/pdf/pdf_133.pdf
[2]http://www.if.pw.edu.pl/~wosinska/wyk1_wszechswiat.pdf
[3]https://www.kul.pl/files/57/working_papers/maslanka_2008.pdf
[4]http://www.pan.poznan.pl/nauki/N_209_09_Barciszewski.pdf
[5]https://pl.wikipedia.org/wiki/Kwas_deoksyrybonukleinowy