Sylwetka i Geneza Pracy Mauro Bilino
Mauro Bilino to postać budząca zarówno kontrowersje, jak i ogromne zainteresowanie w debacie na temat pierwotnego znaczenia Biblii. Jego unikalna droga zawodowa – od oficjalnego tłumacza Starego Testamentu dla renomowanego wydawnictwa katolickiego do niezależnego badacza kwestionującego fundamenty tradycyjnej interpretacji Pisma Świętego – jest kluczowa dla oceny jego rewolucyjnych tez. Rygorystyczna praca filologiczna doprowadziła go do wniosków, które rzuciły wyzwanie wielowiekowej doktrynie.
Kluczowe elementy biografii i kompetencji Mauro Bilino:
- Wykształcenie i umiejętności językowe: Bilino jest biegły w łacinie i grece, a języka hebrajskiego uczył się od nauczycieli ze społeczności hebrajskiej w Turynie.
- Współpraca z Edizioni San Paolo: W latach 2008–2009, na zlecenie wydawnictwa zatwierdzonego przez Watykan, przetłumaczył 17 ksiąg Starego Testamentu z hebrajskiego tekstu masoreckiego.
- Przełom i zerwanie współpracy: Podczas pracy doszedł do wniosku, że oryginalny tekst hebrajski opowiada historię radykalnie odmienną od powszechnie przyjmowanej, co doprowadziło do zakończenia współpracy z wydawnictwem w 2010 roku.
- Działalność publiczna: Jego tezy wywołały we Włoszech furorę, a Bilino nawiązał współpracę z historykami, religioznawcami, a nawet biologami i genetykami.
Metodologia "Nagiego Tłumaczenia": Filologiczny Fundament Teorii Bilino
Podejście Bilino opiera się na usunięciu wielowiekowych warstw interpretacji teologicznej i doktrynalnej, co sam określa jako "nagie tłumaczenie". Metoda ta ma na celu dotarcie do literalnego, gramatycznego sensu tekstu.
Filary metodyki analitycznej:
- Tłumaczenie dosłowne: Przekład "słowo w słowo" z tekstu masoreckiego bez dodawania interpretacji.
- Odrzucenie interpretacji teologicznej: Bilino uważa za niedopuszczalne twierdzenie, że autor "miał na myśli coś innego, niż napisał".
- Biblia jako dokument historyczny: Traktowanie Pisma jak każdego innego starożytnego dokumentu napisanego przez ludzi, a nie jako tekstu natchnionego.
- Postulat nietłumaczenia kluczowych terminów: Pozostawienie słów takich jak Jahwe, Elohim czy Kawot w oryginale, aby uniknąć narzuconych znaczeń teologicznych.
Dekonstrukcja Kluczowych Terminów: Nowe Znaczenie Słownictwa Biblijnego
Według Bilino tradycyjne tłumaczenia zatarły oryginalny sens kluczowych słów, co wymusza całkowitą redefinicję postaci i wydarzeń biblijnych.
Elohim (tłumaczony jako 'Bóg')
Bilino twierdzi, że nie wiadomo, co ten termin dokładnie oznacza, ale odrzuca interpretację, jakoby był to jeden Bóg. Wskazuje na argument gramatyczny (końcówka -im oznacza liczbę mnogą) oraz kontekst użycia, w którym Elohim towarzyszą czasowniki w liczbie mnogiej (np. "Uczyńmy człowieka na Nasz obraz"). Według niego Elohim to ogólne określenie grupy potężnych, rządzących istot, a nie imię własne bóstwa.
Jahwe (tłumaczony jako 'Pan')
Bilino postuluje traktowanie Jahwe wyłącznie jako imienia własnego. W jego interpretacji Jahwe nie jest tożsamy z całą grupą Elohim, lecz jest tylko jednym z jej członków, który otrzymał w zarząd konkretny naród i terytorium.
El Shaddai (tłumaczony jako 'Bóg Wszechmogący')
Badacz argumentuje, że tłumaczenie to jest bezzasadne i sugeruje atrybuty, których oryginalny termin nie posiada. Proponuje alternatywy, takie jak "Bóg Gór" lub "Bóg Pustkowi", podkreślając, że doktrynalne przekłady zniekształcają pierwotny sens.
Elion (tłumaczony jako 'Najwyższy')
Bilino dowodzi, że Elion i Jahwe to dwie odrębne postacie. Analizując Księgę Powtórzonego Prawa, wskazuje, że Elion jest przywódcą, który przydziela narody "synom Elohim", a Jahwe jest jednym z nich, otrzymując w przydziale Izrael.
Kawot (tłumaczony jako 'Chwała')
Zamiast duchowego "majestatu", Bilino proponuje interpretację opartą na fizyczności (rdzeń kbd – "ciężar"). W Księdze Ezechiela kawot jest opisany jako fizyczny, latający obiekt, który przemieszcza się w przestrzeni.
Ruach (tłumaczony jako 'Duch')
Bilino twierdzi, że automatyczne tłumaczenie tego słowa jako "duch" nadaje tekstowi nieuzasadnioną metafizykę. W kontekście fizycznego unoszenia proroka przez ruach, może on oznaczać zjawisko fizyczne, np. wiatr lub siłę napędową towarzyszącą obiektowi kawot.
Nowa Charakterystyka Postaci Biblijnych: Jahwe i Elohim jako Fizyczne Istoty
Po odrzuceniu teologii, postacie te tracą charakter boski. Biblia staje się kroniką interakcji z materialnymi istotami o konkretnych, często niepochlebnych cechach.
Charakterystyka Elohim:
- Natura bytu: Materialne, fizyczne istoty o humanoidalnej formie.
- Długowieczność i śmiertelność: Żyją tysiące lat, ale są śmiertelni ("umierali jak człowiek").
- Potrzeby fizjologiczne: Jedli, pili i mieszkali w konkretnych miejscach.
- Ograniczenia: Nie byli wszechobecni ani wszechwiedzący; posiadali zaawansowaną technologię, ale ich możliwości były ograniczone.
Charakterystyka Jahwe:
- Status: Lokalny przywódca wojskowy, jeden z wielu Elohim.
- Charakter: Opisywany jako istota niezwykle okrutna, mściwa i "krwawy dyktator", żądający bezwzględnego posłuszeństwa.
- Wymagania: Żądał krwawych ofiar; dym ze spalanego tłuszczu działał na niego "kojąco".
- Technologia: Bilino interpretuje "rydwany" i "arkę przymierza" jako maszyny latające i urządzenia komunikacyjne, a zniszczenie Sodomy jako użycie broni masowego rażenia.
Hipotezy Spekulatywne: Inżynieria Genetyczna i Pochodzenie Elohim
Bilino rozwija analizy w stronę hipotez paleoastronautycznych, zakładając, że opisy biblijne są prawdziwe.
- Inżynieria genetyczna: Słowo celem ('obraz') mogło oznaczać nośnik informacji genetycznej (DNA), a stworzenie Ewy z "żebra" Adama – proces klonowania.
- Hybrydy (Nefilim): Biblia opisuje związki synów Elohim z kobietami, co sugeruje zgodność genetyczną; hybrydami mogli być Noe czy Samson.
- Pochodzenie: Bilino zauważa, że Biblia nie mówi, skąd przybyli Elohim, ale ich istnienie uważa za bardziej prawdopodobne statystycznie niż istnienie boga wymyślonego przez teologów.
Konfrontacja i Krytyka: Poglądy Bilino w Oczach Świata Nauki i Religii
Praca Bilino spotyka się z krytyką zarówno ze strony religijnej, jak i akademickiej.
- Zarzut braku statusu akademickiego: Bilino odpowiada, że po prostu cytuje to, co jest napisane w tekście.
- Zarzut hiperdosłowności: Krytycy twierdzą, że ignoruje on alegorię, na co Bilino odpowiada brakiem dowodów w tekście na konieczność symbolicznej interpretacji.
- Interpretacja Elohim: Krytycy bronią jedności bóstwa, podczas gdy Bilino podkreśla, że kontekst często wskazuje na wiele istot.
- Selektywność: Zarzuca mu się ignorowanie konsensusu naukowego, na co Bilino odpowiada, że główny nurt nie chce konfrontacji z tekstem bez założeń monoteistycznych.
Wpływ i Znaczenie Rewizjonistycznej Interpretacji Biblii
Kluczowy wniosek Bilino jest rewolucyjny: Biblia nie jest księgą o duchowym Bogu, lecz kroniką relacji z zaawansowanymi technologicznie istotami.
Najważniejsze konsekwencje:
- Demistyfikacja Biblii: Staje się ona zapisem materialnych interakcji i konfliktów.
- Redefinicja Jahwe: Zostaje on zdegradowany do roli plemiennego "boga-wojownika".
- Odkrycie "kolosalnego oszustwa": Procesu, w którym politeistyczny charakter pierwotnych wierzeń został zastąpiony przez monoteizm.
Praca Bilino, choć spekulatywna, stanowi wyzwanie dla tradycyjnych dogmatów i zmusza do ponownego przemyślenia treści Starego Testamentu.