Najsampierw wybadałoby powiedzieć czym ogólnie jest złudzenie optyczne dla lepszego zrozumienia tego zjawiska. Jak nam mówi internetowa encyklopedia jest to:
„Błędna interpretacja obrazu przez mózg pod wpływem kontrastu, cieni, użycia kolorów, które automatycznie wprowadzają mózg w błędny tok myślenia. Złudzenie wynika z mechanizmów działania percepcji, które zazwyczaj pomagają w postrzeganiu. W określonych warunkach jednak mogą powodować pozornie tylko prawdziwe wrażenia”
Nie od dzisiaj wiemy, że nasz wzrok jest zawodnym narzędziem, które może być wykorzystane przeciwko nam. Samemu było mi ciężko uwierzyć w fakt iż ręka jest szybsza niż ludzkie oko co jest stosowane w iluzjach karcianych. Dopiero gdy zobaczyłem film na YouTube gdzie ktoś objaśniał sztuczki „magiczne” z kartami to do mnie dotarło tak na stałe :D
W tym poście chciałbym się z Wami podzielić 5 moim zdaniem najciekawszymi iluzjami optycznymi jakie znalazłem w sieci. Po zrozumieniu działania niektórych z nich możemy śmiało stosować je w naszym życiu by czasem coś korzystniej przedstawić.
1. Złudzenie Ebbinghausa
Złudzenie typu kontrastowego opisane przez Ebbinghausa w 1902 roku. Koło otoczone mniejszymi kołami wydaje się sporo większe niż identyczne koło otoczone kołami większymi od siebie. Ciekawostka: podatność osoby badanej na złudzenie Ebbinghausa oraz złudzenie Ponza jest wynikiem negatywnej korelacji (powiązania, wzajemnego oddziaływania) z powierzchnią jej kory wzrokowej. Pierwsze co mi przyszło na myśl to prosty zabieg na zdjęciu jeżeli chcemy mieć wpływ na „rozmiar” fotografowanego obiektu. Kubek otoczony drobnymi rzeczami zawsze wyda się więk-szy niż ten sam kubek między butelkami dużej wody mineralnej.
2. Siatka Hermana
Na skrzyżowaniach białych pasów pojawiają się szare kropki. Jest to wynik tzw. hamowania obocznego polegający na hamującym wpływie receptora na inne receptory z nim sąsiadujące. Właśnie dlatego wydaje nam się, że na statycznym obrazku pojawiają się i znikają tajemnicze kropki.
3. Złudzenie Mullera-Lyera
Strzałka, której groty skierowane są na zewnątrz wydaje się krótsza od tej, której groty są skiero-wane na zewnątrz. Ludzki mózg, analizując końcówki odcinka, ocenia jego długość. Zazwyczaj robi to błędnie, tak jak w tym przypadku po części jest to efekt wywołany przez schematy jakie nasz mózg tworzy by przyśpieszyć decyzyjność. Badania wykazały, że przedstawiciele różnych kultur różnie interpretują podobne obrazy. Ludzie pochodzący z plemion mieszkających w lepiankach, nie znający mebli i typowego miasta wypełnionego kształtami podobnymi do prostopadłościanów (domy, bloki, pokoje, sale), paradoksalnie częściej popełniają błędy w ocenie długości odcinków. Naukowcy tłumaczą to przyzwyczajeniem oka do perspektywy (większość z nas wie, że ludzie znaj-dujący się dalej od nas są tej samej wielkości, mimo że oko postrzega je jako mniejsze)
Mam nadzieję, że dowiedzieliście się czegoś ciekawego z mojego postu czym będziecie mogli zabłysnąć w towarzystwie albo najlepiej sami skorzystacie z tej wiedzy. Pozdrawiam i do następnego :)