(Źródło: kanał You Tube Na gałęzi)
Nie musiałam się zbyt długo zastanawiać jaki film ( a właściwie) filmy chętnie oglądam po raz kolejny. Zresztą podobnie jest z książkami o tych samych tytułach.
Cała seria filmów o Harrym Potterze wciągnęła mnie natychmiast, na każdy czekałam z niecierpliwością, byłam najpierw w kinie, ale obejrzałam też każdą możliwą powtórkę w domowym zaciszu.
Naprawdę nie wiem skąd ta fascynacja tematyką dziecięcych czarodziejów u zupełnie dorosłego człowieka. Lubię czytać fantastykę, uwielbiam komiksy i filmy z dużą ilością efektów specjalnych. Zapomniałabym - zawsze gdy czytałam książki J.K. Rowling robiłam się bardzo głodna, tak pięknie opisane były tam posiłki, że nawet brytyjska kuchnia stawała się apetyczna, a jedzenie to przecież moja wielka pasja.
Dla mnie już nawet zapowiedzi każdego z ośmiu filmów były niezapomniane!
Harry Potter i kamień filozoficzny, to było niesamowite przeżycie, te zaklęcia, ten świat czarodziejów! Obsada już wtedy zaskakująca - okazuje się, że w amerykańskim filmie ktoś kto jest tym dobrym niekoniecznie musi być piękny także z wyglądu, chociażby aktorzy grający Molly i Artura Weasley.
Komnata tajemnic fajnie trzyma w napięciu aż do rozwiązania zagadki Bazyliszka.
Kolejna część, czyli Harry Potter i więzień Azkabanu jest moją ulubioną, głównie z powodu pojawienia się najciekawszej i mojej ukochanej postaci - Syriusza Blacka (którego wyobrażałam sobie zupełnie inaczej czytając książkę).
Czara ognia podobała mi się niezwykle - gdy czytałam tę część nie mogłam się doczekać ekranizacji i tego w jaki sposób zostanie pokazany Turniej Trójmagiczny. Oczywiście byłam też zawiedziona, że jednak scenariusz musi się różnić od książki.
Na kolejne dwa filmy jestem obrażona (ale i tak je oglądam) - w Zakonie Feniksa umiera mój ukochany Syriusz, a w Księciu Półkrwi - Dumbledore.
Ponieważ się obraziłam aż dwa razy to finałowych części czyli Insygniów Śmierci, podzielonych na dwa odrębne filmy, długo nie chciałam obejrzeć. Dopiero gdy wybrałam się do kina na maraton filmowy przełamałam się. Co mnie zaskoczyło? Jak wyrośli główni bohaterowie! To już nie były małe dzieci!
Jak dla mnie to J.K. Rowling mogłaby pisać kolejne części tej książki do końca świata i każdą bym przeczytała (a potem obejrzała). Dlaczego to już koniec???
Nie wiem czy jest ktoś, kto choćby o Harrym Potterze nie słyszał, komu nie mignął w telewizji któryś z filmów. Jeśli ktoś taki jest - bez zbędnego ociągania się przystąp do czytania a potem do oglądania. Jeśli nawet nie zakochasz się w tym czarodziejskim świecie tak jak ja, to na pewno nie pozostawi Cię obojętnym.
Dla mnie to jest świetna odskocznia od problemów i tragedii, którymi media epatują codziennie, można się zupełnie oderwać od rzeczywistości, puścić wodze fantazji, pomyśleć o czymś zupełnie innym.
Polecam i tak się teraz nakręciłam, że przeczytam sobie całą sagę od początku. A potem ją obejrzę. ;)
