Życie na nieustającej budowie
Miasta i biskupi średniowiecznej Europy prześcigały się w budowie świątyń. Stąd w samej Francji powstało ok. 80 katedr i 500 kościołów. Przez cały okres "panowania" gotyku, Francja była jednym, wielkim placem budowy. Za każdym razem starano się, by budowla czymś się wyróżniała, stąd pojawiały się coraz wyższe sklepienia i coraz większe przeszklenia. W pracę była zaangażowana większość mieszkańców. Zarówno fizycznie, jak i finansowo. Do tak szybkiego rozwoju znacząco przyczyniła się pozycja papieża Grzegorza VII, który umocnił wpływy Kościoła. Wobec władców i możnych, których majątki rujnowane były przez wyprawy krzyżowe, Kościół wydawał się być prawdziwą i jedyną siłą. Bazując na tych przekonaniach manipulowano ludnością świecką i szeroko nawoływano do dawania datków w ramach otrzymywania odpustów. "Na katedrach z kolei zarabiały całe miasta przyjmujące pielgrzymów. Budowa była ogromną inwestycją finansową.Obliczono, że Chartres liczące wówczas 10 tys. mieszkańców, musiało zebrać sumę równą miliardowi dolarów. Duchowni obnosili po wsiach prefabrykowane relikwie i zbierali datki, możni ofiarowywali klejnoty i majątki, w miastach nie było rzemieślnika, u którego nie stałaby skarbonka. Stosowna opłata skracała podróż do raju nawet o 140 dni, a do nabycia były też religijne polisy, czyli odpusty. Można było zaliczyć krucjatę, wyruszając jedynie z datkiem do kościoła." -National Geographic.
Katedry bardzo często ulegały katastrofom. Nigdy nie odnotowano ile osób zaangażowanych w budowę zginęło przy pracy i na skutek zawaleń. Budowano bez rezerw nośności. Metodą prób i błędów dochodzono do oczekiwanego efektu. Nie było to proste, przy tak diafanicznej (półprzezroczystej) i smukłej konstrukcji, gdzie większość powierzchni stanowiły otwory okienne i przeszklenia. Jak można się domyślać, budowa katedr trwała wiele lat i bardzo rzadko zdarzało się, by architekt dożył końca prac i zobaczył efekt końcowy.
Notre Dame w Paryżu jest przykładem katedry, która nie posiada rezerw nośności.
W dzisiejszych czasach renowacja i konserwacja średniowiecznych katedr jest bardzo trudna. Nawet źle rozłożone rusztowanie może poważnie zaważyć na stabilności konstrukcji. Przykładem, gdzie niezbędne było wzmocnienie konstrukcji i gdzie wciąż trwają prace nad strukturą budowli jest Katedra św. Piotra w Beauvais.
Budowę średniowiecznych katedr rozpoczynano od prezbiterium i transeptu, kończąc na nawie głównej. W tym przypadku nie zdołano ukończyć budowli. Pierwsze prace nad prezbiterium zakończyły się katastrofą. Po wznowieniu prac, jeszcze kilkukrotnie katedra ulegała zniszczeniu. Ostatecznie budowli nie skończono według planu. Prace zatrzymały się na transepcie i nie wybudowano korpusu nawowego. Katedrę zamknięto prowizoryczną ścianą. Może się jednak poszczycić najwyższym sklepieniem gotyckim, które wznosiło się na wysokości niemal 50 metrów.
Ze względu na słabość konstrukcji, zastosowano żelazne, następnie stalowe pręty, które miały poprawić statyczność. Obecnie katedra jest pod stałym nadzorem i trwają prace nad wynalezieniem odpowiedniej metody do zapewnienia bezpieczeństwa konstrukcji.