Zamka w Suczawie, to ufortyfikowany klasztor i kościół ormiański (najczęściej zamknięty dla zwiedzających). Budowla była poddana konserwacji na początku XX wieku, po drugiej wojnie światowej opuszczona. ulegała powolnemu niszczeniu. Stara fotografia autorstwa Johanna Chrzanowskiego z Suczawy pokazuje ołtarz, niestety rozebrany po wojnie. Fragmenty zobaczymy w innych kościołach na terenie miasta. Niedawno cerkiew oddana społeczności ormiańskiej, ponownie została poddana konserwacji, podczas której odkryto malowidła ścienne. Ormianie stanowili bardzo silną grupę etniczną w XIV i XV wieku na tym terenie. Zachowane polichromie (na przykład Zaśnięcie Marii) prezentują typowe cechy lokalnego malarstwa, co świadczy o asymilacji Ormian w Księstwie Mołdawskim. Aleksander I zwany Dobrym (Alexandru cel Bun) sprowadził ze Lwowa i Krakowa kupców ormiańskich, a w roku 1401 wydał on przywilej dla biskupów ormiańskich w Suczawie. Właśnie monaster Zamka stał się ich siedzibą. W 1475 przybyli do Mołdawii uchodźcy z zajętego przez Turków Krymu. Zostali oni przyjęci za panowania Stefana Wielkiego, który potwierdził szereg przywilejów. W okresie średniowiecza wybudowano tutaj kilka kościołów, w tym pod wezwaniem św. Szymona z roku 1513 oraz św. Krzyża z 1521 i sądzić należy, że społeczność ormiańska była liczna, i zamożna. Zniszczone w większości zabytki poznajemy dzięki starym dokumentacjom sporządzanym jeszcze w XIX wieku. O nich kilka słów w kolejnym poście.
