Zanim ojciec Maksymilian Maria Kolbe wystąpił na apelu podczas wybiórki na śmierć głodową ofiarując życie za Franciszka Gajowniczka, ocalił Wilhelma Żelaznego. Odwiódł go od zamiaru rzucenia się na druty i podarował różaniec.
Wilhelm Żelazny przeżył załamie. Depresja, brak sił, bezsens istnienia. I to w miejscu, gdzie trzeba walczyć, bo jak nie nikt się nad tobą nie zlituje. I nagle ten dziwny ruch od obcego człowieka. Żelazny wziął się za siebie i do końca życia wierzył, że coś go ochrania i utrzymuje ponad świat.
Żelazny nigdy się z różańcem nie rozstawał. Był on najcenniejszą rzeczą, jaką kiedykolwiek posiadał. Przez prawie pół wieku stał się cząstką jego samego. Kiedy jednak Żelazny uznał, że tak cenna pamiątka po świętym powinna należeć do wszystkich wiernych, a nie do jednego człowieka, we wrześniu 1989 roku podarował różaniec (a więc i cząstkę samego siebie) proboszczowi parafii św. Maksymiliana w Oświęcimiu. W relikwiarzu kościoła Męczenników Auschwitz będzie najgodniejsze miejsce dla różańca – myślał.
Opowieść o wstaniu z kolan. Podjęciu walki. I trudnego powrotu do normalności.
Zapraszamy do subskrypcji kanału. Takie historię chcemy przedstawiać każdego tygodnia.
Nasze strony: oficjalna strona: www.auschwitzmemento.pl