Merhabalar herkese,
Ben yaklaşık 16 yaşından beri çeşitli mitinglere,eylemlere katılıyorum. Beni bu konuda yönlendiren ailem olmadı, zaten cocukluğumdan beri çevreye çok duyarlıydım. Bu içimde hep vardı, asla olan şeylere sırt dönüp gidemedim.
Çoğu zaman bu durumun tehlikeli olacağını düşünüp, beni bu sevdan vazgeçirmek istedi ailem. Fakat bir insanın içinde varsa o mücadele aşkı gözü hiçbirşeyi görmüyor. Ben hayatım boyunca haksızlıklara boyun eğmedim, bana veya bir başkasına fark etmez. Ufak olsun büyük olsun hiçbir haksızlığa sessiz kalmadım, kalmıyorum.
Hayvan hakları, Şehit yasaları,Ülke yönetiminin baskıcı tavrına karşılık verilen tüm mücadelere katıldım. Fakat bir kesim var ki, ne ölüme ne zulüme ses çıkarmıyor. Anlayamıyorum... Nasıl bir insan zulüm karşında bu bizden değil nasıl olsa diyip susabilir? Ben ölürüm yine bunu anlayamam.
İster kabul edin ister etmeyin,isterseniz tam aksini söyleyin ama bu hükümet geldiği günden beri sayısız canlar yandı. Bunu hükümeti destekleyenler de gayet iyi bildi buna rağmen desteklemeye devam etti. Çok mu önemliydi insanlığınızdan, Vicdanınızdan. Hele ki ölüm olan bir dünya da... Öleceksiniz arkadaşlar,elbet bu günahların da bir bedeli olacak.
Vicdanım rahat, hayatım boyunca hiçbir yalnışını savunmadım. Yalnış yapan taraf ailem bile olsa... Ama vicdanı körelmiş, göz perdesi inmiş, cehalet çukuruna düşmüş olup bize sebep olanları havale edip, bugün ki yazıma geçmek istiyorum.
Dün bildiğiniz üzere Maltepe'e Muharrem ince bir miting düzenledi. Sevgili arkadaşım Tuğba ile oraya Sayın Muharrem ince'ye destek olmaya gittik.
Muharrem ince benim Politika dünyasında en sevdiğim insanlardan biri. Hem doğal çok bizden bir adam, hemde gerçekten liderlik vasfı taşıyor. İleri görüşlü, modern ve kesinlikle İnsan gibi insan...
Bu fikir de yalnız değildim, ortalama 5 milyon insanı bir araya getirdiği bu fikir. Bu sayıyı ancak orada olanlar bilir, zira hiçbir kanal yayınlamadı. Telefonlarımız dahi kapandı miting alanında. İletişim tamamen kesildi. Bu korkudur arkadaşlar bel altı vurmayı seviyorlar.
Alan tıklım tıklım doldu, giremeyenler köprü de tıkılı kaldı. Şunu çok net söyleyebilirim ki insanlar gerçekten yılmış, bıkmış artık. O kadar istekli gelmiş ki herkes, miting yerinde 4 mevsimi yaşamamıza rağmen kimse yerini terk etmedi. Önce feci bir güneş, daha sonra şiddetli bir yağmur yağdı bazıları rajaysızşandı. Bunlardan biride benim!
Alana böyle mutlu havalı girdim evet ama,
sonu malesef böyle bitmedi =)
Ben anksiete, panik atak hastasıyım. Bu tarz kalabalık ortamlarda atak geçiriyorum fakat işte dediğim gibi lanet olsun içimdeki bu Özgürlük sevgisine... =)
Canım Atam...
Kabalık içine girince yavaştan bir daralma başladı, zaten hava feci sıçaktı bildiğiniz denizde güneşlenmiş gibi yandık. Daha sonra kalabalık içinde bir arkadaş sigara içmeye başladı, ben hiç sigara kullanmadım ve dumana bile tahammülüm yok, nefesimi daraltıyor. Sigara olan ortam da kalamıyorum. Sigara dumanı benim için son darbeydi diyebilirim...
Ve dayanamayıp bayıldım arkadaşlar. İyiki Tuğba yanımdaydı, ambulans da serum verdiler. 1 saat yatırdılar çıkmama izin vermediler. O esnada henüz Muharrem ince alana gelmemişti. Daha sonra ambulansın önünde durma şartıyla çıkmama izin verdiler.
Bayıldığımda bana yardım eden insanlar, ben çıkana kadar ambulans kapısından beklemişler. Kapıdan çıkar çıkmaz elime bunları tutuşturdular, ne yapacaklarını şaşırdılar. Böyle naif insanların olduğunu bilmek, allahım ağlıycaktım sevinçten.
Kıyafetlerim düştükten sonra pislenmişti, ambulansdan cıktıktan sonra yağmur başladı. Sağolsun bi teyze bana çöp poşeti verdi korunmam için.
Bende kendi tasarımım olan bu yağmurlu giyerek yağmura direndim. =) Şaka bir yana perişanlığın dibini yaşadım diyebilirim.
Herşeye rağmen miting sonuna kadar bekledik. İnsanlar dağıldı ve alanda tek 1 çöp yoktu arkadaşlar. Miting sonrası medeniyet koktu heryer, biz bunlara hasretiz işte.
Bu akşam herkes için en hayırlısını diliyorum. Her yolsuzluğa cevap olarak, YOL yaptık dediler. Oy çalarak başa gelip, utanmadan kazandık diye sevindiler. Ellerinde Kuran'ı Kerimle insanları sömürdüler. Ama kulis arkalarında Bakara-Makara dediler. Kendi ülkesinde binlerce yoksul insan varken sırf kendi çıkarları için eli silah tutan dahil olmak üzere milyonlarca Suriyeliye maaş, bedava yaşam sundular. O kadar can yaktınız, o kadar ah aldınız ki kirlendiniz... Artık siyaset olmaktan çıkardınız.
Şu dünya da güzel olan şeylerden biri de ettiğini bulma, kimin yanına kaldı yaptığı ki sizin kalsın. Sizin ve günahınıza göz göre göre ortaklık edenlerin de kalmayacak.
Günün sonu nasıl biterse bitsin yüreğinizden vicdan, mücadele, özgürlük aşkı eksik olmasın. Tüm özgürlük için mücadele eden dostlarıma selam olsun...
Sevgiler.. .
Posted from my blog with SteemPress : http://emeltunc.steemblogtr.ovh/2018/06/24/freedom-struggle-ozgurluk-mucadelesi-%f0%9f%87%b9%f0%9f%87%b7/