(15pics) To make it in time for breakfast with Omid and the others, I decided to head out early — luckily, Elaheh was flexible and showed up at six. Her voice was hoarse though!
I said, “Well well, congratulations! Your runny nose is gone, and now it’s sore throat time,” but she said no, she’d just had lemon juice that morning, that’s why her voice sounded like that. Still, the runny nose had actually stopped. Apparently her cold symptoms showed up in a different order than mine, so I’m officially not taking the blame anymore!
We chatted about how I was born in Yazd, but technically grew up in Tehran, and how those two years in Tehran somehow managed to mess me up all through middle and high school in Sirjan.
Then the conversation turned to how different traveling used to be — we’d sleep by the roadside, totally chill — versus now, with all the fancy setups and “comfort.” How the new generation’s so detached from nature they’re terrified of a simple bee.
After that, we said goodbye, and I went off to breakfast. Omid said he wanted to buy some eggs, so we went to the corner store — Abolghasem Haj Mirzasaeedi’s grocery — and came back to find the watermelon an absolute masterpiece. Totally white, streaked with some spanks, perfect for the newly sugar-free crowd.
(5)
Then Omid left, and we foolishly sat down to watch a horror movie. I protected myself from Gladys with my fingers (classic me), and in the end we concluded that Ramin really wasn’t to blame after all.
Things got a bit educational later — I learned that instead of saying “lever,” I should be saying “stop-loss” and “take-profit.” Finally, I washed the dishes, and as a reward, scored some crusty dried bread, which I munched all the way home.
I uploaded some of the films I’ve been watching lately, plus a podcast called Bidar (Awake) that was absolutely amazing. A few months back I’d listened to a bit of it but couldn’t really connect with the words. Apparently I’ve built up the capacity since then, because this time it hit deep.
And wow, it hit good. The early episodes were about Samarkand and Bukhara, Persian-speaking culture, and the importance of holding onto Iranian identity — fascinating stuff. Nadia Maghouli read parts of a travelogue in her sweet Shirazi accent, which was delightful. The music selections between it's parts were perfect too.
The next episodes explored the history of national music, leading up to Ey Iran. Loved those. Dr. Shara'eli was on — that man’s memory is unreal.
(10)
The final episodes were about the importance of daily journaling, which really made me think about what I’m doing here — how it matters and how much difference it makes. Some parts honestly gave me chills.
In between, there were two episodes about Iranian mythology, especially about Chaharshanbe Suri and Nowruz, with guest Ms. Fouladi. Those were incredible. I’m just falling deeper and deeper in love with mythology and how it shapes our lives.
They also explained two bizarre ancient rituals — Mir-e Nowruzi and Kouseh Bar Neshin — which completely blew my mind. The importance of nationwide madness, basically!
Imagine this: someone sentenced to death is dressed in royal King clothes and paraded through the city for five days, issuing absurd orders that everyone must obey. It all goes back to ancient traditions where the old king would be symbolically “devoured” by the people.
Or this one: a beardless man — a Kouseh — is fed warming foods — like ginger — the night before and rubbed with black cumin oil to heat him up. He’s then seated on a donkey and paraded through town, asking people to throw cool things at him, and from some houses he requests food.
(15)
If someone refuses, he splashes red paint on their door — marking it — and then a group is allowed to raid those houses before Nowruz! After that, the man has to hide; for three days, whoever finds him has the right to beat him up. Wild and crazy traditional stuff.
Original content written in Persian by me.
Translated into English with ChatGPT.
All ideas, Persian text & photos are mine.
(۱۵ع) واسه اینکه به صبحونه با امید اینا برسم گفتم زودتر برم و خوشبختانه الهه هم انعطاف خوبی به خرج داد و ساعت شیش اومد که دیدم صداش خشدار شده!
گفتم "به بهههه تبریک میگم! آبریزشت تموم شد و حالا نوبت گلو درده..." که گفت نه! گویا امروز آبلیمو خورده بود صداش اینجوری شده بود، ولی واقعاً آبریزشش تموم شده بود. گویا ترتیب علائم سرماخوردگیش با من متفاوت بود، پس من گردن نمیگیرم دیگه!
دیگه گپ زدیم از اینکه من یزد به دنیا اومدم و قورپشم تهرون و اون دوسالی که من تهرون بزرگ شدم چه تأثیری در به گا رفتنم در دوران راهنمایی و دبیرستان گذاشت!
بعد چرخیدیم به سمت تفاوت در شکل سفرهایی که قدیما میرفتیم و بغل خیابون میخوابیدیم و الآن میریم سوسول بازی و اینکه نسل جدید دیگه با طبیعت کمتر در ارتباطه چه بلایی داره سرش میاد که از زنبور میترسه!
دیگه خدافظی کردیم و من رفتم به سمت صبحونه که امید گفت میخواد بره تخم مرغ بگیره، پس باهم رفتیم بقالی ابوالقاسم حاج میرزاسعیدی و برگشتیم دیدیم هندونه عجب مسترپیسی شده، سفیییید با تعدادی رد اسپنک و همچنین مناسب برای دوستان نو شوگر!
5
دیگه امید رفت و ما گول خوردیم نشستیم فیلم ترسناک دیدیم که البته من با انگشتانم از خودم محافظت کردم در مقابل گلادیس، و در نهایت به این نتیجه رسیدیم که رامین تقصیری نداشته!
امروز کمی هم فضا آموزشی شد و من فهمیدم به جای اهرم باید بگم استاپ لاس و تیک پرافیت. در پایان ظرفها رو شستم و به عنوان جایزه نون خشک کرکسی عایدم شد که تا خونه خوردم.
فیلمهای این چند وقت رو گذاشتم به علاوه پادکست "بیدار" که فوق العاده بود. چند ماه پیش یه ذرهشو گوش داده بودم و با ادبیاتش ارتباط نگرفته بودم، اما گویا توی این چند وقت ظرفیتشو بدست آوردم!
و عجب چسبید. قسمتهای اولی راجعبه سمرقند و بخارا و فارسیزبانان و تفاوت فرهنگی و اهمیت حفظ هویت ایرانی بود. خیلی جالب بود. یه تیکههایی هم نادیا معقولی با اون لهجه شیرین شیرازی سفرنامه میخوند خیلی بامزه بود. موسیقیهای جالبی هم پخش کردن وسطش.
قسمت های بعدی راجعبه تاریخچهی موسیقیهای ملی بود که به "ای ایران" ختم شد، اونا رو هم دوست داشتم. با حضور دکتر شرایلی با اون حافظهی مثالزدنیش.
10
قسمتهای پایانی هم از اهمیت خاطره نویسی روزانه گفت که خیلی به کاری که اینجا میکنم فکر کردم. از اهمیتش و تفاوتی که ایجاد میکنه. یه جاهاییش مو به تنم دشنه شد انصافاً.
اون وسطها هم دو قسمت راجعبه اساطیر ایران و مخصوصاً چهارشنبهسوری و نوروز بود با حضور خانم فولادی. اونا عجب اپیزودهای خفنی بودن، من همینجوری دارم بیشتر و بیشتر عاشق اساطیر میشم. و اینکه چه کارکرد مهمی در زندگی همهمون دارن.
دوتا رسم بشدت عجیب رو هم توضیح دادن، میر نوروزی و کوسهبر نشین، که پشمی به تنم نذاشت. چی گفت؟! اهمیت دیوونهبازی در ابعاد ملی!
شما تصور کن یه کسی که قراره اعدام بشه رو لباس پادشاه به تنش میکنن و پنج روز توی شهر میگردوننش و اون دستورات عجیب میده و باید اجرا بشه. که برمیگرده به رسمهای باستانی خورده شدن پادشاه پیر توسط اهالی شهر!
یا اینکه یه مردی که ریش نداره و کوسهست رو از روز قبل گرمیجات بهش میدن بخوره و روغن سیاهدونه بهش میمالن که گرمش بشه و اینو میشونن روی خر و توی شهر میگردوننش و این از مردم میخواد که به سمتش چیزای خنک پرت کنن و از بعضی خونه ها هم خوراکی طلب میکنه...
15
که اگه بهش ندن رنگ قرمز میپاشه روی اون خونه که علامت باشه بعد یه گروهی اجازه دارن این خونهها رو غارت کنن قبل از نوروز! و بعد از این دوره خودش باید قایم بشه، هرکی تا سه روز اینو پیدا کنه اجازه داره کتکش بزنه! خیلی جالب بود برام خلاصه!
(24 Mehr, October 16, Thursday)
Today’s Strava throwbacks:
One year ago today (6 photos – shots from the amusement park and re-listening to four episodes of the Ferdowsi podcast to help with illustration order)
https://www.strava.com/activities/12672370657
Two years ago today (19 photos – my words' sometimes funny even to me; this was one of those walks where I went out to buy eggs)
https://www.strava.com/activities/10047710293
Three years ago today (2 photos – not sure what was going on, but the pictures don’t match the map! I was so illusioned, thinking “victory is near!”) (3 photos – the second picture floored me; the Fatemieh wall has changed so much!) (6 photos – music rehearsal with the Nahft ensemble)
https://www.strava.com/activities/7970500185
https://www.strava.com/activities/7970973824
https://www.strava.com/activities/7974182727
(۲۴ مهر، ۱۶ اکتبر، پنجشنبه)
یادآوری استراواعی امروز :
فعالیت پارسال مثل امروز (۶عکس، عکسهای شهربازی و چهار قسمت از پادکست فردوسیخوانی رو دوباره گوش کردم که بتونم تصویرسازی کنم )
https://www.strava.com/activities/12672370657
فعالیت دوسال پیش مثل امروز (۱۹عکس، لحنم بعضی وقتها برای خودم بامزهست، این فعالیت از هموناست که رفتم تخممرغ خریدم)
https://www.strava.com/activities/10047710293
فعالیتهای سهسال پیش مثل امروز (۲عکس، نمیدونم ماجرا چی بوده، ولی عکسها برای اون نقشه نیست! خیلی هم جو گیر بودم که پیروزی نزدیک است!) (۳ع، عکس دومی رو دیدم پشمام ریخت، دیوار فاطمیه چقدر عوض شده!) (۶ع، تمرین موسیقی با گروه نهفت)
https://www.strava.com/activities/7970500185