Piątek był zagonionym dniem, niby na spokojnie zaczął się od zamulania przy grze w World Of Tanks - w końcu jednak musiałem odwieźć mamie do pracy telefon, którego rano zapomniała zabrać.
Paradoksalnie byłem w BJ (Jagielonce) około 12:54 (dobrze pamiętam bo o 13 miałem umówione nie tak całkiem bliskie spotkanie). Paradoksalnie bo w takie upały jak trwały w tym tygodniu pracowników zwalnia się wcześniej do domów około 14 (nie wiem czy części klimatyzowanej tez to dotyczy).
O samym spotkaniu na które spóźniłem się około 10 minut, wolałbym nie pisać - tak czy inaczej była to ciekawa konwersacja.
Ostatecznie zebrałem się na wolontariat z harcerzami na dworcu kolejowym - pomagając Ukraińcom przez wydawanie jedzenia, wody lub kawy/herbaty/kakao. W piątkową aurę największym powodzeniem cieszyła się woda.
Jedną z pierwszych akcji po przywiezieniu kanapek z chłodni (duży kontener niepozornie stojący między starym dworcem a Galerią Krak.) było skoczenie na drugie piętro do Carreoufura po małe butelki z wodą - do wózka spakowaliśmy kilka zgrzewek (po 6 szt.) i trochę wód luzem - ogólnie zawartość całej półki z jednego rodzaju najtańszej niegazowanej wody - ku mojej uciesze i zdumieniu wyszło równe 108 sztuk !
https://en.wikipedia.org/wiki/108_(number)
Ogólnie jednak wolontariat dał mi mocno w kość - działaliśmy we czworo kolega spod Kijowa, dwie starsze koordynatorki (1 harcerka) i ja (jeszcze jedna starsza koleżanka dotarła po kilku h) - nie przez nawał zajęć, ale przez ustawiczne bycie pouczanym co do jakichś drobiazgów - miałem wrażenie że co jakieś 10-15 ' popełniam jakieś faux pas albo wykroczenie (brak rękawiczek, które musimy nosić non stop, nie przebranie rękawiczek po wysmarkaniu się (używam tabaki co czasem zmusza do przedmuchanie nosa)
jedzenie/picie na froncie punktu - na widoku, szczytem i punktem krytycznym dla mnie był kiedy dziewczynka z Ukrainy wróciła by zamienić wody dwie o ile pamiętam z lekko gazowanych na zwykłe albo na odwrót - usłyszałem że nie możemy przyjmować z powrotem już wydanych - dotkniętych produktów choć minęła wtedy może niecałą minuta - w sumie ma to jakiś sens jednak musiałem zrobić sobie spacer do toalet do galerii i z powrotem by ochłonąć. Ogólnie jednak był to niezły pracowity dzień - do momentu kiedy kończąc zajrzałem po schody wewnętrzne gdzie przypięłam rower nie był go nigdzie - ogólnie rzecz mówiąc został skradziony i nie ma szans na jakieś sensowne działania w tym zakresie - galerię obszedłem,licząc sobotni ranek, dwa razy - ale jestem po namyśle pewny co do miejsca gdzie go zostawiałem.
Mocno zdeprymowany ruszyłem spacerem w stronę portu Salvator - postanawiając złapać oddech po drodze w 
Sama piracka impreza - piątkowe muzykowanie stworzyła na mnie najpierw chaotyczne wrażenie - o tyle że nie wiedziałem z kim ze znajomych się witać - osobne grupki umiejscowiły się przy skrzyni kuchennej z tyłu - z muzyką i gitarami i na dziobie (konwersacyjno alkoholowa) . Może to po prostu fakt że dotarłem spóźniony i brak świadomości że głównym powodem do oblewania jest pępkówka z okazji narodzin dziecka kwatermistrza ( Zbyszek dotarł zresztą dłuższy czas po mnie) !
Udało mi się wreszcie złapać zapał do muzykowania kiedy najpierw zagrano Karabin ("Ułan") Romana Roczenia
oraz Rapsod o Warneńczyku
wygłosiłem do grających pochwałę, iż grają moje ulubione piosnki na co jakaś gitarzystka powiedziała żebym zaproponował utwór - zaćmiło mnie bo grali i tak moje ulubione piosenki - w końcu zaproponowałem Kaczmarskiego i dalej poszło naoprawdę grubo - z okazjonalnymi przerwami na szanty
śmiesznym jest że piosnka której słuchałem rano została z pewnym trudem - a jednak wyśpiewana zbiorowa i zagrana przez kwatermistrza Zbyszka !
ogólnie przesiedziałem całą noc bez snu na okrętach (nad ranem koleżanka Nina raczyła nas utworami disco polo puszczanymi z teleofnu, Rhinaną i Britney - było wspaniale)
Dałem też nabrać się starszej wiślickiej ekipie że zabiorę się z nimi na rejs na zerówkę w stronę Oświęcimia z rana , spontanicznie zdecydowałem się przemyślawszy stan wyposażenia gotówki i plany (niestety ilość spożytej przez nich gorzałki sprawiła że rankiem kiedy schodziłem w stronę miasta wciąż spali). Nigdy więcej nie uwierzę tak naiwnie "Lizakowi" i starszym dziadkom pływającymi wspaniałymi jachcikami ( nowa jednostka nader ciekawa, na gościnnych występach).
ENGLISH (?)
Friday was a hectic day, seemingly at ease it started with mulling over a game of World Of Tanks - but in the end I had to drive my mother to work with a phone she forgot to take in the morning.
Paradoxically, I was at BJ (Jagielonka) around 12:54 (I remember well because I had a not-quite-close appointment at 1 pm). Paradoxically because in such heat as it lasted this week employees are released early to go home around 2 pm (I do not know if the air-conditioned part also applies).
About the meeting itself, to which I was about 10 minutes late, I'd rather not write - anyway it was an interesting conversation.
Eventually I got together to volunteer with the scouts at the train station - helping Ukrainians by handing out food, water or coffee/tea/cocoa. In Friday's aura, water was the most popular.
One of the first actions after bringing sandwiches from the cooler (a large container inconspicuously standing between the old train station and Galeria Krak.) was to jump to the second floor to Carreoufur to get small bottles of water - we packed a few racks (6 pieces each) and some bulk waters into the cart - in general, the contents of the entire shelf of one type of the cheapest non-carbonated water - to my delight and amazement came out equal to 108 pieces !
https://en.wikipedia.org/wiki/108_(number)
In general, however, volunteering gave me a hard time - we acted in four a colleague from Kiev, two senior coordinators (1 female scout) and me (another senior colleague arrived after a few h) - not by the volume of classes, but due to the constant being instructed about some trifles - I had the impression that every 10-15 ' I was committing some faux pas or offense (no gloves, which we have to wear non-stop, not changing gloves after snotting (I use snuff which sometimes forces me to blow my nose)
food/drink at the front of the point - in plain sight, the high point and critical point for me was when the girl from Ukraine came back to swap waters two as far as I remember from lightly carbonated to regular or vice versa - I was told that we can't take back the already spent - affected products although it had been maybe less than a minute at the time - all in all it makes some sense however I had to make the walk to the restrooms to the mall and back to cool off. Overall, however, it was quite a busy day - until, finishing up, I looked up the interior stairs where I had pinned my bike it was nowhere to be found - generally speaking it had been stolen and there is no chance of any meaningful action on it - I walked around the gallery, counting Saturday morning, twice - but I am, on second thought, sure of where I left it.
Strongly depressed, I set off on a walk towards Salvator harbor - deciding to catch my breath on the way in
The pirate party itself - Friday music-making created a chaotic impression on me at first - to the extent that I didn't know with whom of my friends to greet - separate groups were located at the kitchen chest in the back - with music and guitars and on the prowl (conversation and alcohol) . Maybe it was simply the fact that I arrived late and the lack of awareness that the main reason for dousing is the navel party to celebrate the birth of the quartermaster's child ( Zbyszek arrived a long time after me, by the way) !
I finally managed to catch the enthusiasm for music when first the Rifle ("Ulan") by Roman Roczenia was played
and Rhapsody on Varnañczyk
I complimented the players that they were playing my favorite songs, to which a guitarist told me to suggest a song - I was stunned because they were playing my favorite songs anyway - finally I suggested Kaczmarski and it went on really thick - with occasional breaks for shanties
funny thing is that the song I listened to in the morning was with some difficulty - yet sung collectively and played by quartermaster Zbyszek !
In general, I sat through the whole night without sleep on the ships (in the morning my friend Nina regaled us with disco polo songs played from the teleofn, Rhinana and Britney - it was great)
I was also fooled by an elderly team from Wislitz that I would take with them on a cruise to the zero in the direction of Auschwitz in the morning , I spontaneously decided having thought about the state of cash equipment and plans (unfortunately, the amount of booze consumed by them meant that in the morning when I descended towards the city they were still asleep). I will never again believe so naively "Lollipop" and elderly grandparents sailing magnificent yachts ( a new unit super interesting, on guest appearances).
Translated with www.DeepL.com/Translator (free version)