ကမာၻအရပ္ရပ္က ဘီလီယံနာေတြ သန္းေထာင္ၾကြယ္သူေဌးမ်ားပင္ စင္ကာပူကုိ ေျပာင္းေနၾကသည္။ တရုတ္မင္းသား ဂြန္လီႏွင့္ ဂ်က္လီတုိ႔လည္း စင္ကာပူကုိ ေျပာင္းေနခ်ိန္တြင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံသား တယ္လီကြန္သူေဌး ဘူပင္ဒရာ ကူးမားမိုဒီကလည္း စင္ကာပူတြင္ေနပါသည္။ ၎တုိ႔ထဲတြင္ နယူးဇီလန္ ဘီလီယံနာ ရစ္ခ်တ္ ခ်န္ဒလာႏွင့္ အေမရိကန္စီးပြားရွင္သူေဌး ဂ်င္ေရာ္ဂ်ာတုိ႔လည္း အပါအ၀င္ ျဖစ္သည္။
ကမာၻတ၀ွမ္းမွ သန္းၾကြယ္သူေဌးမ်ား အဘယ္ေၾကာင့္ စင္ကာပူမွာ ေနထုိင္လုိပါသနည္း။ အခြန္နိမ့္ျပီး စိတ္ခ်ရေသာ၊ လာဘ္စားမႈကင္းေသာအစုိးရႏွင့္ အကာအကြယ္အျပည့္ေပးထားေသာ ဘဏ္ဥပေဒ တုိ႔က ကမာၻ႔အခ်မ္းသာဆုံးသူမ်ားကုိ ဖိတ္ေခၚဆြဲေဆာင္ႏုိင္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။
ထုိသုိ႔ ႏုိင္ငံတကာက အခ်မ္းသာဆုံးသူမ်ား လာေရာက္ျပီး ၎တုိ႔၏ အခြင့္ထူးမ်ားခံစားေနခ်ိန္တြင္ သာမာန္ စင္ကာပူသားမ်ား တရိတ္ရိတ္တက္ေနေသာ ေဈးႏႈန္းၾကီးျမင့္မႈကုိ အလ်င္မွီရန္ ခက္ခက္ခဲခဲ ရုန္းကန္ေနၾကရသည္။ စင္ကာပူ၏ ၀င္ေငြအနိမ့္ဆုံး ေအာက္ေျခလူတန္းစား ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္း၏ ၀င္ေငြသည္ ျပီးခဲ့သည့္ ဆယ္စုႏွစ္အတြင္း ၁၀ ရာခုိင္ႏႈန္းက်ဆင္းသြားေၾကာင္း ကိန္းဂဏန္းမ်ားက ျပေနခ်ိန္တြင္ ထိပ္ဆုံး၀င္ေငြအုပ္စု၏ ၂၀ ရာခုိင္ႏႈန္းကမူ ၀င္ေငြ ၃၀ ရာခုိင္ႏႈန္းတုိး လာေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။
ရန္ကုန္ျမိဳ႕တြင္ လက္ရွိေပါက္ေနေသာ ကုန္ေဈးႏႈန္းႏွင့္ အိမ္ယာေဈးႏႈန္း မ်ားသည္ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ျဖစ္သည္။ အသားငါး ႏွင့္ တခ်ဳိ႕ အစားအေသာက္မ်ား၏ေဈးႏႈန္းသည္ အေမရိကန္ျမိဳ႕ေတာ္ ၀ါရွင္တန္က ကုန္ေဈးႏႈန္းနွင့္ပင္ ယွဥ္၍ရႏုိင္သည္။ ၀ါရွင္တန္သည္ အမွန္ေတာ့ အေမရိကန္တြင္ လူေနစရိတ္၊ စားစရိတ္ ၾကီးျမင့္ေသာျမိဳ႔ ျဖစ္သည္။
ဧျပီလအတြင္း ရန္ကုန္ ကုန္ေဈးႏႈန္း ေဖာ္ျပခ်က္တခုအရ ဓာတ္ဆီေဈး၊ အခ်ဳိရည္ေဈးတုိ႔တြင္လည္း ရန္ကုန္က ၀ါရွင္တန္ထက္ပင္လွ်င္
ေဈးပုိမ်ားေနသည္။ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ရန္ အသင္း၀င္ လစဥ္ေၾကးသည္ လည္း အေမရိကန္ထက္ ၆ ဆပုိမ်ားေနသည္ကုိလည္း ေတြ႔ရသည္။
သုိ႔ေသာ္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံတြင္ အနိမ့္ဆုံး၀င္ေငြကုိ ၉ ေဒၚလာသတ္မွတ္ရန္ သမၼတ အုိဘားမားက အဆုိျပဳထားျပီး နယူးေယာက္အပါအ၀င္ အခ်ဳိ႕ျပည္နယ္မ်ားတြင္ တနာရီကုိ ၉ ေဒၚလာ သတ္မွတ္ျပီး ျဖစ္သည္။ တခ်ဳိ႕ ျပည္နယ္တြင္ အနိမ့္ဆုံး၀င္ေငြ တနာရီကုိ ၇.၂၅ ေဒၚလာ သတ္မွတ္ထားသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အေမရိကန္ ဆင္းရဲသားတဦး၏ အနိမ့္ဆုံးေန႔စဥ္၀င္ေငြမွာ ေဒၚလာ ၆၀ ခန္႔ ျဖစ္ျပီး အုိဘားမား၏ အဆုိျပဳခ်က္ကုိ ကြန္ကရက္က အတည္ျပဳခဲ့လွ်င္ အနိမ့္ဆုံးေန႔စဥ္၀င္ေငြမွာ ၇၂ ေဒၚလာ ျဖစ္လာမည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ေန႔စားအလုပ္သမားတဦး၏ အနိမ့္ဆုံး၀င္ေငြမွာ တရက္ကုိ ၀.၆၀ ေဒၚလာခန္႔ဟု သိရသည္။ (ပွ်မ္းမွ်၀င္ေငြ မဟုတ္ပါ။) အစုိးရ၀န္ထမ္းမ်ားကုိ ဧျပီလကစျပီး လစာေပၚတြင္ တလကုိ ၂၃ ေဒၚလာခန္႔ တုိးျမွင့္ေပးေနေသာ္လည္း တျခား အေထြေထြ ေန႔စားအလုပ္သမားမ်ား အတြက္ အနိမ့္ဆုံး၀င္ေငြ သတ္မွတ္ျခင္း မရွိေသးပါ။
အနိမ့္ဆုံးလစာကုိ အလုပ္သမားႏွင့္ သူ၏မိသားစု၀င္ ၂ ဦး သက္ေတာင့္ သက္သာ ေနထုိင္စားေသာက္ႏုိင္သည့္ ေငြပမာဏကုိ ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္း အျဖစ္ ကုလသမဂၢ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ အလုပ္သမားအဖြဲ႔ခ်ုဳပ္က သတ္မွတ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၀င္ေငြနိမ့္ေသာ္လည္း ကုန္ေဈးႏႈန္းနိမ့္လွ်င္ သင့္ေလ်ာ္သည္ဟု ယူဆသည္။
အေရွ႕ေတာင္အာရွတြင္ပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ၀င္ေငြမွာ အနိမ့္ဆုံး ျဖစ္သည္။ ကုလသမဂၢ၏ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ျမန္မာတုိ႔၏ ပွ်မ္းမွ်၀င္ေငြ ကုိ ေဒၚလာ ၃၇၉ ခန္႔ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။ ဤ၀င္ေငြသည္ အေရွ႔ေတာင္ အာရွတြင္ အနိမ့္ဆုံးျဖစ္ရာ တဦးခ်င္း၀င္ေငြ ေဒၚလာ ၁၁၃၀ ရွိေသာ လာအုိႏုိင္ငံ၊ ေဒၚလာ ၈၃၀ ရွိေသာ ကမ္ေဘာဒီးယားႏုိင္ငံမ်ားထက္ပင္ နိမ့္ေနသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ၂ ႏွစ္- ၃ ႏွစ္အတြင္း လာအုိႏွင့္ ကမ္ေဘာဒီးယားတုိ႔၏ တဦးခ်င္း၀င္ေငြထက္ သာလြန္ႏုိင္မည္ဟု စက္မႈ၀န္ၾကီး ဦးစုိးသိန္းက မႏွစ္က ေျပာခဲ့သည္။
ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမ်ား ၀င္ေရာက္လာျပီး စီးပြားေရးလြတ္လပ္ခြင့္မ်ားရလာလွ်င္ ၀င္ေငြျမွင့္လာျခင္း ျဖစ္ႏုိင္သည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။
သုိ႔ေသာ္ ၀င္ေငြမတုိးခင္ တုိးမ်ားလာေနေသာ လူေနမႈစရိတ္ကုိ
ျပည္သူမ်ားမည္မွ်ၾကာျမွင့္စြာ ရင္ဆုိင္ႏုိင္မည္ မခန္႔မွန္းႏုိင္ပါ။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ၀င္ေငြႏွင့္ ကုန္ေဈးႏႈန္းတုိ႔ အခ်ဳိးမမွ်သျဖင့္ လူမ်ားစုျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ ရပ္တည္ေရး အစီအစဥ္မ်ား ခ်မွတ္ရန္ လုိအပ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာက ၀င္ေရာက္လာမည့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမ်ားႏွင့္ အတူ ေပၚလာမည့္ အလုပ္ေနရာမ်ားတြင္ လုပ္ကုိင္ၾကမည့္ ေန႔စားအလုပ္သမားမ်ား၊ စက္ရုံအလုပ္သမားအမ်ားစု အတြက္ ၎တုိ႔ ဖူဖူလုံလုံ ေနထုိင္ႏုိင္မည့္ အနိမ့္ဆုံးလစာ သတ္မွတ္ေပးရန္ အေရးၾကီးလာသည္။ ဤသုိ႔ သတ္မွတ္ခ်က္ေၾကာင့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမည့္သူမ်ား
ေနာက္တြန္႔သြားမည္ကုိ စုိးရိမ္သည္ကလည္း ဓမၼတာျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံလုိ ဆင္းရဲသားမ်ားျပီး လူခ်မ္းသာနဲပါးသည့္ႏုိင္ငံကုိ မဆုိထားႏွင့္ လူခ်မ္းသာမ်ားသည့္ ျမန္မာ့အိမ္နီးခ်င္းစင္ကာပူႏုိင္ငံကုိ ၾကည့္လွ်င္ပင္ လူဆင္းရဲမ်ားကုိ အကာအကြယ္ေပးရန္ ခက္ခဲေနသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။
စင္ကာပူ၏ ဆင္းရဲသားမ်ားကုိ လူမႈေရးအေထာက္အပံ့ေပးရန္ လုိအပ္ေနေသာ္လည္း ထုိသုိ႔လုပ္ရန္မွာ အခြန္တုိးေကာက္ရမည္ျဖစ္ျပီး ထုိအခ်က္က စင္ကာပူ၏လူခ်မ္းသာမ်ားကုိ လက္လႊတ္ရႏုိင္သည္။ အခ်မ္းသာဆုံး ျမိဳ႔စင္ကာပူသည္ သူ၏ ႏုိင္ငံသား အမ်ားစုျဖစ္ေသာ သန္းၾကြယ္သူေဌးမဟုတ္သူမ်ားကုိ အကာအကြယ္ မေပးေသးပါ။
ကမာၻ႔အဆင္းရဲဆုံးႏုိင္ငံမ်ားစာရင္းတြင္ ရွိေနဆဲျဖစ္သည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ လည္း အလြန္ခ်မ္းသာသူမ်ား ရွိေနသည္မွာ ျငင္းမရေသာ အခ်က္ ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ စင္ကာပူႏွင့္မတူသည့္အခ်က္မွာ လူခ်မ္းသာ ရာခုိင္ႏႈန္း နည္းပါးလွျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ အခ်မ္းသာဆုံးျမိဳ႔ႏိုင္ငံႏွင့္ တူညီေနသည့္အခ်က္ကေတာ့ တဟုန္ထုိးတက္လာေနေသာ
ေဈးႏႈန္းဒဏ္ကုိ ကမာၻ႔အခ်မ္းသာဆုံးျမိဳ႕ျဖစ္သည့္ စင္ကာပူမွ ဆင္းရဲသားမ်ားတည္းတူ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဆင္းရဲသားမ်ား ခက္ခက္ခဲခဲ ရင္ဆုိင္ေနၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။
အေမရိကန္ႏုိင္ငံတြင္လည္း ဆင္းရဲသားမ်ားစြာ ရွိပါသည္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ လူဦးေရ သန္း ၅၀ နီးပါးက ေန႔တဓူ၀ ရုန္းကန္ေနရေသာ ဆင္းရဲသားမ်ားျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔အတြက္ လူမႈေရးရံပုံေငြမွ က်မ္းမာေရး၊ အစားအစာ၊ အဖုိးနည္းအိမ္ယာ၊ လစဥ္ အကူေငြ စသျဖင့္ အကူအညီမ်ား ေပးထားသျဖင့္ ခုသာခံသာ ရွိသည္။ ထိုသုိ႔လုပ္ေဆာင္ရန္အတြက္ အခြန္ေငြမွ ရယူသည္။ ၀င္ေငြမ်ားသူက အခ်ဳိးက် အခြန္ပုိေပးရသည့္ စနစ္ျဖင့္ ၀င္ေငြနဲသူမ်ားကုိ ပ့ံပုိးသည္။
အာရွ၏ အခ်မ္းသာဆုံးျမိဳ႕စင္ကာပူတြင္ ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ လူမႈေရးအကူအညီေပးရန္ ေတာင္းဆုိတင္ျပေနဆဲ ျဖစ္ျပီး အခုအခ်ိန္ အထိေတာ့ မရရွိေသးပါ။ လူခ်မ္းသာမ်ားကုိ လာေရာက္ေနထုိင္ရန္ အခြန္အတုတ္ ေလွ်ာ့ျပီး ဆြဲေဆာင္နုိင္ေသာ စင္ကာပူသည္ သူ႔ႏုိင္ငံ၏ ဆင္းရဲသားမ်ားကုိ ေထာက္ပံ့ရန္အတြက္ အခြန္လုိအပ္ေနသည္ဟု ဆုိသည္။ ထုိသု႔ိ မေထာက္ပံ့ႏုိင္လွ်င္လည္း အနိမ့္ဆုံး၀င္ေငြ သတ္မွတ္ေပးရန္ စင္ကာပူႏုိင္ငံ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ား၏ တင္ျပခ်က္ကုိ ျပီးခဲ့သည့္ မတ္လ ၆ ရက္ေန႔က အလုပ္သမား၀န္ၾကီး လင္ေဆြေစးက ပယ္ခ်လုိက္သည္။ အလုပ္သမားမ်ား၏ လစာတုိးတုိင္း အစုိးရက ၄၀ %ျဖည့္ေပးသည့္ စနစ္ႏွင့္ တျခား လုပ္ငန္းခြင္သင္တန္းမ်ားက ပုိ၍အက်ဳိးရွိသည္ဟု သူကဆုိသည္။ ကမာၻ႔ႏုိင္ငံမ်ား၏ ၉၀ % တြင္ အနိမ့္ဆုံး ၀င္ေငြသတ္မွတ္ခ်က္ရွိေနခ်ိန္တြင္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ၏ အခ်မ္းသာဆုံးႏွင့္ အဆင္းရဲဆုံး - စင္ကာပူႏွင့္
ျမန္မာႏွစ္ႏုိင္ငံစလုံး ဤစနစ္ကုိ အေကာင္အထည္မေဖာ္ေသးပါ။
ျမန္မာႏုိင္ငံကဲ့သုိ႔ အဆင္းရဲဆုံးစာရင္း၀င္ ႏုိင္ငံတြင္ မတန္တဆ တက္ေနေသာ လူေနမႈစားရိတ္ကုိ ကာမိေစမည့္ အစီအစဥ္မည္သုိ႔
ေရးဆြဲမလဲ။ အသစ္ဖြင့္လွစ္မည့္ ႏုိင္ငံျခားႏွင့္ ျပည္တြင္း စက္ရုံအလုပ္ရုံမ်ား အတြက္ စင္ကာပူနည္းသုံးျပီး အခြန္ေလွ်ာ့၊ အလုပ္သမားခေလွ်ာ့ျပီး လုပ္မလား၊ ဆင္းရဲသားလူမ်ားစုဘက္က ရပ္တည္ျပီး လူမ်ားစု၏အနိမ့္ဆုံး ၀င္ေငြကုိ ဥပေဒျပဌာန္းျပီး ျပတ္ျပတ္သားသား သတ္မွတ္မလား၊ တျပိဳင္တည္းမွာပင္ ကုန္ေဈးႏႈန္းၾကီးျမွင့္မႈကုိ မည္သုိ႔ ရင္ဆုိင္မည္နည္း၊
ျပည္သူအမ်ားကုိ တာ၀န္ခံေသာ အစုိးရတရပ္ျဖစ္လာရန္အေရးၾကီးလွသည့္
မူ၀ါဒ တရပ္ကုိ မည္သုိ႔ ဆုံးျဖတ္မည္နည္း။
ေစာင့္ၾကည့္ရအုန္းမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။
စိတ္ကူးေပ်ာ္ရာ